Danıştay 12. Daire E.2023/501 K.2023/1321

Dava konusu istem: İstanbul ili, ... Tipi Kapalı ve Açık Ceza İnfaz Kurumu Müdürlüğünde infaz koruma memuru olarak görev yapan davacının, 657 sayılı Devlet Memurları Kanunu'nun 125. maddesinin birinci fıkrasının (E) bendinin (g) alt bendi uyarınca Devlet memurluğundan çıkarma cezası ile cezalandırılmasına ilişkin Adalet Bakanlığı Yüksek Disiplin Kurulunun … tarih ve … sayılı işlemin iptaline karar verilmesi istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... İdare Mahkemesince Danıştay Beşinci Dairesinin 04/07/2017 tarih ve E:2016/21525, K:2017/19763 sayılı bozma kararına uyularak; davacının suç örgütüne bilerek ve isteyerek yardım etmek, rüşvet almak şeklinde gerçekleşen disiplin cezasına konu fiilleri ile ilgili olarak, Türk Ceza Kanunu'nun 252/1 ve 43. maddeleri hükümleri uyarınca ...

Ağır Ceza Mahkemesi nezdinde açılan davada verilen … tarih ve E:…, K:… sayılı karar ile mahkumiyetine yetecek nitelikte her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil elde edilemediği gerekçesiyle beraatine hükmedilerek, anılan kararın 17/03/2022 tarihi itibariyle Yargıtay Beşinci Dairesince de onanarak kesinleştiği görüldüğünden, bu yönüyle de, davacıya isnad edilen fiillerin sübuta ermediği anlaşılmakla, dava konusu işlemde hukuka uyarlılık bulunmadığı gerekçesiyle dava konusu işlemin iptaline karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacının eylemiyle ilgili yapılan disiplin soruşturması sonucunda eylemin sübuta erdiğinin ortaya konulduğu, Ceza Mahkemesince verilen beraat kararının idari yargıyı bağlamadığı belirtilerek, İdare Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmesi gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ : …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Onikinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.