Danıştay 13. Daire E.2014/1391 K.2019/4290

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: .... İdare Mahkemesi'nce verilen kararda; inşaat işi ile uğraşan davacı şirketin maliki olduğu ... ili, ... İlçesi, ... Mahallesi, ... ada, ... nolu parselde inşâ ettiği 4 katlı bina nedeniyle iş deneyim belgesi verilmesi istemiyle yaptığı başvurunun ...

Belediyesi İmar ve Şehircilik Müdürlüğü'nün 07/01/2013 tarih ve ... sayılı işlemi ile reddedilmesi üzerine bakılan davanın açıldığı, dava konusu işlemin gerekçesi olarak yapı sahibinin aynı zamanda yapı müteahhidi olması nedeniyle, iş deneyim belgesi verilmesi için gereken bedel içeren bir sözleşme bulunmadığı gerekçesine dayandığı, mevzuatta iş deneyim belgesi verilmesi için sözleşme şartının arandığı, bu şartın hem yapılan işin belli bir disiplin ve iş programına bağlı olarak yapılması,

hem de işin kusursuz olarak tamamlandığının kabulü için karşılıklı bir ilişki, denetim ve kontrol unsuru oluşturması bakımından gerekli olduğu dikkate alındığında, inşaat işi ile uğraşan davacı şirketin kendi taşınmazında inşa ettiği yapı için bedel içeren bir sözleşmenin varlığından söz edilemeyeceği ve bu şekilde söz konusu yapı için iş deneyim belgesi düzenlenemeyeceği anlaşıldığından, tesis edilen dava konusu işlemde hukuka aykırılık bulunmadığı sonucuna varılmıştır.

Belirtilen gerekçelerle dava konusu işlem hukuka uygun bulunarak davanın reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacı tarafından, gayrimenkulün sahibi ve müteahhidi davacı şirket olduğundan sözleşme yapmanın fiilen imkansız olduğu, bu durumun mevzuatta düzenlenmemiş olmasının vatandaşın lehine yorumlanması gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Davalı idare tarafından, usul ve yasaya uygun olan Mahkeme kararının onanması gerektiği savunulmuştur.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'İN DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Onüçüncü Dairesi'nce, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.