Danıştay 13. Daire E.2015/3443 K.2021/4073

Dava konusu istem: Davacı adına düzenlenen 50.015,11-TL tutarındaki ...tarih ve ...sayılı ödeme emrinin iptali istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ...İdare Mahkemesi'nce Dairemizin ...tarih ve E:..., K:...sayılı bozma kararına uyularak verilen kararda. İmar Bankasının ...

Şubesi'nde ...'la bağlantısı bulunan ... adına açılmış 831.963,66-ABD Doları tutarlı, ...nolu hesap ile ...'ın şoförü olan ... adına açılmış 417.425,45-ABD Doları tutarlı, ...nolu hesabın 03/07/2003 tarihinde kapatılarak, bu iki hesaptaki 1.074.000-ABD Dolarının, tasarruf mevduatı sigortası güvencesinden yararlanmak amacıyla adı geçen kişilerle bağlantısı bulunan 30 ayrı kişi adına açılan her biri 35.800-ABD Doları tutarındaki mevduat hesaplarına aktarıldığı, buna ilişkin tespitlere 10/12/2003 tarihli inceleme raporunda yer verildiği,

ancak muvazaalı hesaplar arasında bulunmasına rağmen davacı adına açılan ...nolu hesap, sehven 5021 sayılı Kanun ve bu Kanun uyarınca çıkartılan 2003/6668 sayılı Bakanlar Kurulu kararı kapsamındaki bir hesap gibi değerlendirilerek, bu düzenlemeler uyarınca davacıya Fon'ca ödeme yapılmak üzere adına Ziraat Bankası A.Ş. ... Şubesi'nde 50.015,10-TL tutarlı hesabın açıldığı, hesabın Ziraat Bankası A.Ş. ...

Şubesi'ne aktarılmasından sonra, davacıya 21/01/2004 ve 20.04.2004 tarihlerinde toplam 15.089,71-TL ödeme yapıldığı, söz konusu hesabın muvazaalı olduğunun anlaşılması üzerine Ziraat Bankası A.Ş. ...

Şubesi tarafından davacının hesabına bloke konularak bakiye tutar olan 39.016,39-TL'nın davacıya ödenmediği ve davacının borcunun açılan hesap tutarı olan 50.015,10-TL olduğundan bahisle, bu tutarın 6183 sayılı Kanun kapsamında takip ve tahsili amacıyla 01/02/2005 tarih ve 4079 sayılı ödemeye çağrı mektubunun düzenlendiği, borcun vadesinde ödenmemesi nedeniyle dava konusu ödeme emrinin düzenlendiği, davacı adına 5021 sayılı Kanun ve 2003/6668 sayılı Bakanlar Kurulu kararınca ödeme yapılmak üzere Ziraat Bankası A.Ş. ...

Şubesi'nde açılan hesabın muvazaalı olması nedeniyle ödeme yapılmayacak hesaplar arasında bulunduğu açık olduğundan, bu hesaptan davacıya yapılan ödemelerin Fon alacağı olduğu ve 6183 sayılı Yasa uyarınca takip edilebileceği, ancak, davacının söz konusu ödeme emrindeki miktar kadar hesaptan tarafına ödeme yapılmadığı iddiasında bulunduğu ve bu iddianın 6183 sayılı Kanun'un 58. maddesi uyarınca "böyle bir borcun olmadığı" kapsamında değerlendirilmesi gerektiği, dosyada yer alan bilgi ve belgelerden, davacıya ödeme emrinde belirtilen miktar kadar, diğer bir ifadeyle bu hesap açıldıktan sonra davacıya hesabının tamamı kadar ödeme yapılmayıp,

faiziyle birlikte 15.089,71-TL'lik kısmının ödendiği, davalı Fon tarafından konulan tedbir ile Bankadan davacıya bu rakam üzerinde herhangi bir ödeme yapılmadığı, dolayısıyla davacıya yalnızca 15.089,71-TL ödeme yapıldığı, her ne kadar hesapta bu rakamdan fazla (ödeme emrinde belirtilen miktar kadar) bir meblağ bulunsa da konulan tedbir uyarınca, bakiye tutarın Fon tarafından alacağına mahsup edilmek üzere adı geçen Bankadan istenilebileceği, bu nedenle kalan bakiyenin davacıya ödenme zorunluluğu bulunmadığı,

dolayısıyla mevcut olan Fon alacağının davacıya ödemesi yapılan 15.089,71-TL olduğu ve dava konusu ödeme emrinin de anılan meblağ ile sınırlı olması gerektiği, söz konusu meblağdan artan kısmın istenilmesinde ise hukuka uygunluk bulunmadığı sonucuna varılmıştır.

Belirtilen gerekçelerle dava konusu ödeme emrinin 34.925,40-TL'lik kısmının iptaline, 15.089,71-TL'lik kısmı yönünden ise davanın reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davalı idare tarafından, davacının dava dilekçesindeki iddialarının ödemeye çağrı mektubuna ilişkin olduğu, söz konusu iddiaların ödeme emrine karşı açılan davada incelenemeyeceği, kararın dava konusu ödeme emrinin kısmen iptali bakımından bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Davacı tarafından, temyiz edilen kararın usul ve hukuka uygun olduğu belirtilerek istemin reddi gerektiği savunulmuştur.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Onüçüncü Dairesi'nce, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.