Danıştay 13. Daire E.2016/1434 K.2022/407

Dava konusu istem: Davacı şirket tarafından, 2014 yılı dağıtım, iletim ve sayaç okuma gelir tavanlarının onaylanmasına ilişkin 01/01/2014 tarih ve 28869 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanan … tarih ve … sayılı Enerji Piyasası Düzenleme Kurulu (Kurul) kararının (a) bendinin iptali istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: … İdare Mahkemesi'nce verilen kararda; dava konusu Kurul kararının (a) bendinin … tarih ve … sayılı Kurul kararının bir uygulaması niteliğinde olduğu, söz konusu Kurul kararının iptali istemiyle açılan davanın Danıştay Onüçüncü Dairesi'nin 06/04/2015 tarih ve E:2011/4048, K:2015/1355 sayılı kararıyla reddedildiği, bu durumda, dayanağı Kurul kararının iptali istemiyle açılan davanın reddine karar verilmiş olduğundan Danıştayca esastan karara bağlanan 3364 sayılı Kurul kararının uygulanmasına ve dönemsel olarak (uygulama dönemi için) güncellenmesine yönelik olarak tesis edilen dava konusu Kurul kararının (a) bendinde hukuka aykırılık bulunmadığı sonucuna varılmıştır.

Belirtilen gerekçelerle dava konusu Kurul kararının (a) bendi hukuka uygun bulunarak davanın reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacı tarafından, dağıtım faaliyetine ilişkin gelir gereksinimi içerisinde yer alan şirket kontrolünde olmayan ilave işletme giderlerine (ŞKOİİG) dair tutarlar artırılırken, düzenlemeye esas net işletme giderlerinin sabit tutulduğu, dolayısıyla … sayılı Kurul kararıyla artırılan tutarlar kadar dağıtım faaliyetine ilişkin verimlilik parametresi dâhil düzenlemeye esas net işletme giderlerine dair tutarların düşürüldüğü, ŞKOİİG tutarlarının değişmesiyle birlikte düzeltmeye esas ŞKOİİG tavanının yükselerek gelir gereksinimini tekrar olumsuz etkilediği,

gelir gereksinimi içerisinde onaylanmış ve düzeltilmesi mümkün olmayan unsurların ŞKOİİG'e eklenmesi suretiyle düzeltme kapsamı içerisine alınarak işletme giderlerinin düşürülmesinin hukuka aykırı olduğu, kazanılmış hak ve geriye yürümezlik ilkelerinin ihlâl edilerek telâfisi imkânsız zararların oluştuğu, ayrıca … sayılı Kurul kararında şirket kontrolünde olmayan toplam ilave işletme giderleri şeklinde bir tanım olmadığı gibi, avans ibaresinin de kullanılmadığı, ... sayılı Kurul kararını değiştiren …sayılı Kurul kararının açıklayıcı mahiyette olmadığı ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Davalı idare tarafından, … sayılı Kurul kararında sadece dağıtım faaliyeti için %10 ve perakende satış faaliyeti için %15 ilave edilen kısım yer alırken, … sayılı Kurul kararında mezkur ilaveler ile baz işletme giderleri içerisinde yer alan ve … sayılı Kurul kararı gereğince düzeltilmesi gereken ŞKOİİG'ya ilişkin giderlerin de bulunduğu, … sayılı Kurul kararı ile … sayılı Kurul kararının farklı tutarlar içermediği, …sayılı Kurul kararında yer alan ancak ayrıntısı belirtilmeyen dağıtım sistemi ve perakende satış hizmeti gelir gereksinimlerinin içerisindeki ŞKOİİG'nin … sayılı Kurul kararıyla detaylı olarak açıklandığı,

perakende satış faaliyetine ilişkin ŞKOİİG'nin baz gider içerisinde yer alan kısmı ile avans olarak ilaveten verilen kısmı toplamı üzerinden düzeltme yapılmak suretiyle tüketicilerin bu meblağları mükerrer ödemesinin önüne geçildiği belirtilerek istemin reddi gerektiği savunulmuştur.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'IN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Onüçüncü Dairesi'nce, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve vergi mahkemelerinin nihaî kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

Öte yandan, Dairemizin 06/04/2015 tarih ve E:2011/4048, K:2015/1355 sayılı davanın reddi yolundaki kararına karşı yapılan temyiz başvurusu sonucunda, anılan kararın Danıştay İdari Dava Daireleri Kurulu'nun 23/11/2017 tarih ve E:2015/4052, K:2017/3852 sayılı kararıyla onandığı ve davacının karar düzeltme isteminin de İdari Dava Daireleri Kurulu'nun 14/11/2019 tarih ve E:2018/1140, K:2019/5636 sayılı kararıyla reddedildiği anlaşılmaktadır.