Danıştay 13. Daire E.2016/2949 K.2022/1448

Dava konusu istem: Davacı yayın kuruluşunun, Edirne il merkezine yönelik olarak … MHz frekansından "…" çağrı işaretiyle izinsiz radyo yayını yaptığından bahisle 6112 sayılı Radyo ve Televizyonların Kuruluş ve Yayın Hizmetleri Hakkında Kanun'un 33. maddesi uyarınca izinsiz yayınların durdurulması yönünde uyarılmasına ilişkin … tarih ve … sayılı işlemle bildirilen … tarih ve … sayılı Radyo ve Televizyon Üst Kurulu (Üst Kurul) kararının kendisine yönelik kısmının iptali istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti:.

İdare Mahkemesi'nce verilen kararda; yayın izni ve lisans verme yetkisine sahip olan davalı idareye, 1995 yılında yasal süresi içerisinde ulusal radyo (R1) lisans başvurusunda bulunarak 22 ilde yayın yapmaya başlayan davacı yayın kuruluşunun, 03/03/2011 tarih ve 27863 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6112 sayılı Radyo ve Televizyonların Kuruluş ve Yayın Hizmetleri Hakkında Kanun'un Geçici 4. maddesinin 1. fıkrası uyarınca, sadece izin aldıkları 22 ilde yayın yapma izinlerinin korunduğu, diğer illerde ise yayın yapma hakkının bulunmadığı,

bir başka deyişle kanunla sadece önceden aldıkları yerlerle ilgili yayın izin haklarının korunduğu sonucuna varılmakla, davacı şirketin daha önceden yayın izni almadığı Edirne ilinde yayın yapmasında Kanun'a uygunluk bulunmadığından, davacı kuruluşun bu ilde izinsiz radyo yayını yaptığı gerekçesiyle yayınının durdurulmasına ilişkin dava konusu işlemde hukuka aykırılık bulunmadığı sonucuna varılmıştır.

Belirtilen gerekçelerle davanın reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacı tarafından, 1995 ve 2003 yıllarında ulusal yayın başvurusu yapıldığı, tüm il ve ilçeleri kapsayacak şekildeki başvuru eki listede Edirne ilinin de yer aldığı, dolayısıyla … Radyo’nun 3984 sayılı Kanun kapsamında Edirne il merkezine yönelik yayın hakkı bulunduğu, 1995 yılında yapılan başvuruya istinaden yayın yapan veya yayında olup mevcut lisans tipine uygun olarak yayın alanlarını genişletmek isteyen ön şartları yerine getirmiş müracaatçı kuruluşların başvurularının davalı idare tarafından değerlendirilmesi gerektiği, Üst Kurul'un bu uygulamasının kamu yararına da aykırı olduğu ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Davalı idare tarafından, temyiz isteminin reddi ile İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği savunulmaktadır.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'IN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Onüçüncü Dairesi'nce, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten, dosyadaki belgeler ile Dairemizin 20/01/2022 tarih ve E:2016/2949 sayılı ara kararına verilen cevaplar incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.