Danıştay 13. Daire E.2017/2382 K.2023/338

Dava konusu istem: ... ili, … ilçesi, … Mahallesi, … ada, .. parsel üzerinde bulunan dükkanın 2886 sayılı Devlet İhale Kanunu'nun 45. maddesi uyarınca açık arttırma yoluyla 10 yıl süreyle kiralanmasına ilişkin 02/11/2016 tarihli ihalenin onayına dair işlemin iptali istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... ...

İdare Mahkemesi'nce verilen kararda; ihaleye çıkarılan dava konusu iş yerinin eski kiracısı olan davacıdan kira sözleşmesinin bitim tarihi olan 01/09/2016 tarihinden önce … tarih ve … sayılı yazı ile tahliyesinin istenildiği, ihale kararı alınmadan önce belediye meclisi kararı ile söz konusu yerin kiralanması hususunda belediye encümenine yetki verildiği, davalı idare tarafından tahmini kira bedeli belirlenirken yeterli araştırmanın yapıldığı ve bu araştırma sonucu elde edilen verilerin dikkate alınmasıyla tahmini bedelin oluşturulduğu, ihale ilanının usulüne uygun olarak yapıldığı,

ihalenin açık artırma usulüyle gerçekleştirilmesinin 2886 sayılı Kanun'un 45. maddesine uygun olduğu, dolayısıyla dava konusu işlemde hukuka aykırılık bulunmadığı sonucuna varılmıştır.

Belirtilen gerekçelerle dava konusu işlem hukuka uygun bulunarak davanın reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacı tarafından, ihaleye konu taşınmazın kira sözleşmesinin devam ettiği, ihale kararının mevzuata aykırı olduğu ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Davalı idare tarafından, kira sözleşmesinin 01/09/2016 tarihinde sona erdiği, taşınmazın tahliyesi için sözleşme sona ermeden önce gerekli bildirimlerin yapıldığı, ihale işleminde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı belirtilerek istemin reddi gerektiği savunulmuştur.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'NİN DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Onüçüncü Dairesi'nce, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.