Danıştay 13. Daire E.2018/1497 K.2021/1794

Dava konusu istem: Davacı şirkete ait istasyonda 04/06/2014 tarihinde yapılan denetimde, sorumlu müdür çalıştırılmadığının tespit edildiğinden bahisle, 5307 sayılı Kanun'un 16. maddesinin 2. fıkrasının (c) bendi uyarınca 76.142,00-TL idari para cezası verilmesine ilişkin … tarih ve … sayılı Enerji Piyasası Düzenleme Kurulu (Kurul) kararının iptali istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti:. İdare Mahkemesi'nce verilen … tarih ve E:…, K:… sayılı kararda.

LPG istasyonunda 04/06/2014 tarihinde denetim yapıldığı, aynı günlü tutanakta sorumlu müdür belgesinin ibraz edilemediği, 11/11/2013 tarihli noter sözleşmesinin mevcut olduğu hususunun imza altına alındığı, tutanağa herhangi bir itirazda bulunulmadığı ve işletme sahibi olan davacı tarafından imzalandığı, her ne kadar davalı idareye sunulan 20/08/2015 tarihli savunma yazısına ek olarak verilen 05/10/2015 tarihli yazı ile eksikliğin tamamlandığı ve sorumlu müdür belgesinin verildiği ileri sürülmüş ise de, sorumlu müdür belgesinin düzenleme tarihinin 13/03/2015 tarihli olduğu ve 11/11/2013 tarihli noter sözleşmesinin … ile yapılmış olduğu,

ancak Sorumlu Müdür Belgesinin ise …'a ait olduğu, bu hâliyle mevzuata aykırı hareket edildiği anlaşıldığından, istasyonda sorumlu müdür çalıştırılmadığından bahisle davacı şirkete idari para cezası verilmesine ilişkin dava konusu Kurul kararında hukuka aykırılık bulunmadığı sonucuna varılmıştır.

Belirtilen gerekçelerle dava konusu işlem hukuka uygun bulunarak davanın reddine karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti:. Bölge İdare Mahkemesi. İdari Dava Dairesi'nce.

04/06/2014 tarihli denetimde, davacının sorumlu müdür sözleşmesinin mevcut olmasına karşın, LPG sorumlu müdür belgesinin ibraz edilememiş olması sebebiyle, dava konusu işlemin tesis edildiği, ancak sorumlu müdür belgesi ve bu belgenin alınma zorunluluğunun düzenlendiği yönetmeliklerin 16/12/2012 tarihli ve 28499 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanan Sıvılaştırılmış Petrol Gazları (LPG) Piyasası Eğitim ve Sorumlu Müdür Yönetmeliği ile yürürlükten kaldırıldığı ve bu Yönetmelikte sorumlu müdür sertifikası düzenlemesine yer verilerek, TMMOB'dan alınan eğitim sonucunda ''Sorumlu Müdür Sertifikası'' alınması zorunluluğunun getirildiği,

ancak "Sorumlu Müdür Belgesi" alınmasının öngörülmediği, sorumlu müdür belgesi zorunluluğu getiren düzenlemenin 15/12/2016 tarih ve 29919 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanan Sıvılaştırılmış Petrol Gazları (LPG) Piyasası Eğitim ve Sorumlu Müdür Yönetmeliğinde Değişiklik Yapılmasına Dair Yönetmelik ile tekrar yürürlüğe konulduğu,

bu durumda, dava konusu cezaya sebep fiilin tespit tarihi olan 04/06/2014 tarihinden çok sonraki bir tarih olan 15/12/2016 tarihinde yürürlüğe giren, sorumlu müdür belgesi alma zorunluluğu getiren Yönetmelik kuralının, yürürlük tarihinden önceki bir olaya uygulanması suretiyle tesis edilen dava konusu Kurul kararında hukuka uygunluk bulunmadığı sonucuna varılmıştır.

Belirtilen gerekçelerle, istinaf başvurusunun KABULÜ ile … İdare Mahkemesi'nce verilen … tarih ve E:…, K:… sayılı kararın KALDIRILMASINA, 2577 sayılı Kanun'un değişik 45. maddesinin 4. fıkrası uyarınca esastan incelenen davada, dava konusu işlemin İPTALİNE karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davalı idare tarafından, harçtan muaf olduklarından aleyhlerine harca hükmedilemeyeceği, söz konusu Yönetmelik düzenlemesinden önce de istasyonlarda sorumlu müdür çalıştırma yükümlülüğü bulunduğu, düzenleme ile var olan uygulamaya açıklık getirildiği, sorumlu müdürün sorumlu müdür belgesi sahibi olması gerektiği, denetim sırasında geçerli bir sorumlu müdür belgesinin ibraz edilemediği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Davacı tarafından savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'NIN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Onüçüncü Dairesi'nce, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemesi kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.