Danıştay 13. Daire E.2018/449 K.2023/4814

Dava konusu istem: … tarih ve … sayılı Enerji Piyasası Düzenleme Kurulu (Kurul) kararının, bayilik lisansı ile faaliyet gösteren davacıya, dava dışı bir şirkete akaryakıt satarak lisanssız dağıtım faaliyetinde bulunduğunun tespit edildiğinden bahisle, 5015 sayılı Petrol Piyasası Kanunu'nun 3. maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi ile Petrol Piyasası Lisans Yönetmeliği'nin 5. maddesinin birinci ve ikinci fıkralarına aykırılık nedeniyle aynı Kanun'un 19. maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendinin (1) numaralı alt bendi uyarınca 739.666,00-TL idarî para cezası verilmesine ilişkin kısmının iptali istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: …. İdare Mahkemesi'nce verilen … tarih ve E:…, K:… sayılı kararda; bayilik lisansı ile faaliyette bulunan davacı şirkete ait işyerinde yapılan denetimde, davacı şirketin Temmuz- Aralık 2011 tarihleri arasında lisanssız dağıtım faaliyetinde bulunduğundan bahisle soruşturma açıldığı, davacının savunması alındıktan sonra davacı şirketin dava dışı bir şirkete toplamda 20 milyon TL'lik akaryakıt satarak lisanssız dağıtım faaliyetinde bulunduğunun tespit edildiğinden bahisle dava konusu işlemin tesis edildiği;

Davacı vekili tarafından, aynı olaya ilişkin verilen idari para cezasının Mahkemelerinin … tarih ve E:…, Karar:… sayılı kararıyla iptal edildiği, Danıştay Onüçüncü Dairesi'nin 18/06/2015 tarih ve E:2015/1500, K:2015/2328 sayılı kararıyla onandığı, aynı eylemden dolayı iki kez ceza verilemeyeceği ileri sürülmüş ise de, söz konusu idari para cezasının "5015 sayılı Kanun'un 19. maddesinde düzenlenen prosedüre uyulmaksızın verildiği" gerekçesiyle iptal edildiği, bunun üzerine mahkeme kararı uygulanmak suretiyle ön araştırma ve soruşturma süreci işletilerek ve davacının yazılı savunması alınarak dava konusu işlemin tesis edildiği anlaşıldığından, davacının bu iddiasına itibar edilmediği;

Davacı vekili tarafından, yalnızca bir bayiye yapılan akaryakıt satışının dağıtım faaliyeti olarak kabul edilemeyeceği, söz konusu satışın miktarı yüksek olduğundan dağıtım faaliyeti olarak yorumlandığı ileri sürülerek davacının farklı bir bayiye akaryakıt satışı yaptığının kabul edildiği, davacı tarafından sadece bir bayiye satış yapmasının dağıtım faaliyeti olarak değerlendirilmesine itiraz ettiği anlaşılmış olup bayilerin kullanıcılar haricinde satış yapması açıkça yasaklandığından bu iddiasına da itibar edilmediği;

Bu itibarla, davacının lisanssız dağıtım faaliyetinde bulunmak fiili sabit olduğundan, dava konusu Kurul kararının davacıya lisanssız dağıtım faaliyetinde bulunduğunun tespit edildiğinden bahisle 739.666,00-TL idari para cezası verilmesine ilişkin kısmında hukuka aykırılık bulunmadığı sonucuna varılmıştır.

Belirtilen gerekçelerle dava konusu işlem hukuka uygun bulunarak davanın reddine karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: … Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesi'nce; istinaf başvurusuna konu İdare Mahkemesi kararının usul ve hukuka uygun olduğu ve davacı tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacı tarafından, istinaf başvurunun reddine ilişkin kararın gerekçeli olmadığı, gerekçeli karar hakkının ihlâl edildiği, aynı olay nedeniyle şirketlerine daha önce idari para cezası verildiği, aynı fiil nedeniyle birden fazla ceza verilemeyeceği, şirketlerine idari para cezası verilmesine sebep fiilin 5015 sayılı Kanun'da açıkça suç olarak düzenlenmediği, kanunda açıkça düzenlenmeyen bir fiil nedeniyle ceza verilemeyeceği, suç ve cezaların kanuniliği ilkesinin ihlâl edildiği, şirketlerine isnat edilen fiilin dağıtım faaliyeti olmadığı yönündeki iddialarının İdare Mahkemesi'nce karşılanmadığı,

mevzuat uyarınca dağıtım faaliyeti için birden fazla bayiye satış yapılması gerektiği, yalnızca bir bayiye yüklü miktarda satış yapılmasının dağıtım faaliyeti olarak nitelendirilemeyeceği, şirketlerine soruşturma raporunun tebliğ edilmediği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Davalı idare tarafından savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'IN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Onüçüncü Dairesi'nce, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemesi kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.