Danıştay 13. Daire E.2018/582 K.2023/4813

Dava konusu istem: Bayilik lisansı ile faaliyet gösteren davacının, dava dışı şirkete akaryakıt satarak lisanssız dağıtım faaliyetinde bulunduğunun tespit edildiğinden bahisle, 5015 sayılı Petrol Piyasası Kanunu'nun 3. maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi ile Petrol Piyasası Lisans Yönetmeliği'nin 5. maddesinin birinci ve ikinci fıkralarına aykırılık nedeniyle aynı Kanun'un 19. maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendinin (1) numaralı alt bendi uyarınca 1.000.000,00-TL idari para cezası verilmesine ilişkin …tarih ve …sayılı Enerji Piyasası Düzenleme Kurulu kararının iptali istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: …İdare Mahkemesi'nce verilen …tarih ve E:…, K:…sayılı kararda; davacının 01/04/2013-30/04/2013 tarihleri arasında dava dışı şirkete 53 adet fatura karşılığında toplam 144.693,05-TL'lik akaryakıt satışı yaptığı faturalarla sabit olduğundan, dava konusu işlemde hukuka aykırılık bulunmadığı sonucuna varılmıştır.

Belirtilen gerekçelerle dava konusu işlem hukuka uygun bulunarak davanın reddine karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: …Bölge İdare Mahkemesi … İdari Dava Dairesi'nce; istinaf başvurusuna konu İdare Mahkemesi kararının usul ve hukuka uygun olduğu ve davacı tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacı tarafından, uyuşmazlığa konu idari yaptırım kuralında ceza yönünden alt ve üst sınır belirlenmediğinden söz konusu kuralın suç ve cezaların kanuniliği ilkesine aykırı olduğu, akaryakıt sattığı dava dışı şirketin çocuklarına ait olduğu ve İzmir'de bayilik lisansı ile faaliyette bulunduğu, Balıkesir'de zeytinyağı imalat ve satışı yaptığı, bu nedenle zeytincilik faaliyetleri sırasında Balıkesir'de faaliyet gösteren ve aynı zamanda annelerine ait olan şirketlten akaryakıt almalarının hayatın olağan akışına uygun olduğu, söz konusu satışlar için yazar kasa fişi düzenlendiği, soruşturma kapsamında şirketlerine ve dava dışı şirkete ait ticari defter ve kayıtların incelenmediği, iddia edilen ihlâlin hiçbir şüpheye yer vermeyecek şekilde ortaya koyulmadığı ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Davalı idare tarafından, usul yönünden, temyiz isteminin süre yönünden reddi gerektiği; esas yönünden ise, davacı tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenlerin 2577 sayılı Kanunda sayılan temyiz nedenlerinden olmadığı, istinaf başvurusunun reddine dair kararın usul ve kanuna uygun olduğu belirtilerek istemin reddi gerektiği savunulmuştur.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'IN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Onüçüncü Dairesi'nce, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemesi kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.