Danıştay 13. Daire E.2018/654 K.2023/4839

Dava konusu istem: Dağıtıcı lisansı sahibi davacı şirket tarafından, sözleşmeli bayisine ait akaryakıt istasyonunda, otomasyon sistemine bağlı olmayan tank tespit edildiğinden ve istasyon otomasyon sisteminin kurulmadığından bahisle, 5015 sayılı Petrol Piyasası Kanunu'nun 19. maddesinin ikinci fıkrasının (c) bendinin (3) numaralı alt bendi gereğince 883.405,00-TL tutarındaki idari para cezasının aynı maddenin üçüncü fıkrası gereğince 1.766.810,00-TL olarak uygulanmasına ilişkin … tarih ve .. sayılı Enerji Piyasası Düzenleme Kurulu (Kurul) kararının iptali istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... İdare Mahkemesi'nce verilen … tarih ve E:…., K:… sayılı kararda; dağıtıcı lisansı sahibi davacı şirketin bayisi olan …'e ait ". Mahallesi,.

Caddesi, No:… …/…" adresinde faaliyet gösteren istasyonda yapılan denetimde; istasyona ait (1) no.lu yer altı tankından alınan motorin numunesine ve (3) no.lu gaz yağı yer altı tankından alınan numunelere ulusal marker ölçümü yapıldığı, ölçüm sonuçlarında geçerli sonuç alındığı, (2) no.lu yer altı tankında yeterli seviyede yakıt bulunamadığından ulusal marker ölçümü yapılamadığı, istasyonda mevcut 3 (üç) adet yer altı tankının otomasyon sistemine bağlı olduğu; ancak (4) no.lu yer altı tankında otomasyon sisteminin olmadığının tespit edildiği, bu sebeple geçici olarak mühürlendiği;

diğer yandan, işbu davada 5015 sayılı Kanun'un 19. maddesinin üçüncü fıkrası hükmü gereğince tekerrür nedeniyle ceza verilmesine esas olan hususun, ''davacı şirketin dağıtıcısı olduğu bayide, tescilli markası altında piyasaya sunulan akaryakıta ilişkin kalite kontrol izlemesini etkin biçimde yapmasına yönelik teknolojik yöntemleri de içeren bir denetim sistemi kurmadığından'' bahisle 815.555,00-TL idari para cezası verilmesine ilişkin Kurul'un … tarih ve … sayılı kararının olduğu, bu kararın iptali istemiyle açılan davada ...

İdare Mahkemesi'nin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararıyla dava konusu işlemin iptal edildiği ve bu kararın da Danıştay Onüçüncü Dairesi'nin 02/12/2015 tarih ve E:2014/4252, K:2015/4255 sayılı kararı ile onandığı; bu durumda, 5015 sayılı Kanun'un 19. maddesinin, "Ceza uygulanan bir fiilin iki takvim yılı geçmeden aynı kişi tarafından tekrarı hâlinde, cezalar iki kat olarak uygulanır." şeklindeki fıkrası uyarınca, tekerrür hükmünün uygulanabilmesi için iki fiil arasındaki sürenin iki takvim yılını geçmemesi ve önceki tarihli fiilden dolayı verilen cezanın hukuken geçerliliğini koruması gerektiği, buna göre dava konusu işlemin,

hukuka aykırılığı yargı kararlarıyla saptanarak iptal edilmiş olan Kurul'un … tarih ve … sayılı kararında yer verilen bir fiilin tekerrüre esas alınması suretiyle tesis edildiği anlaşıldığından, dava konusu Kurul kararında hukuka uygunluk bulunmadığı sonucuna varılmıştır.Belirtilen gerekçelerle hukuka aykırı bulunan dava konusu işlemin iptaline karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: … Bölge İdare Mahkemesi … İdari Dava Dairesi'nce; istinaf başvurusuna konu İdare Mahkemesi kararının usul ve hukuka uygun olduğu ve davalı tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davalı idare tarafından, fiilin sabit olduğu, davacı şirket hakkında verilen idari para cezası verilmesine ilişkin … tarih ve .. sayılı Kurul kararı 09/12/2013 tarihinde ilgiliye tebliğ edildiğinden, dava konusu Kurul kararıyla tekerrür hükümleri uygulanmak suretiyle idari para cezası verilmesinin hukuka uygun olduğu ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Davacı tarafından savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'NIN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Onüçüncü Dairesi'nce, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemesi kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.