Danıştay 13. Daire E.2019/1330 K.2020/1318

Dava konusu istem : Davacı şirket tarafından, ... Genel Müdürlüğü ile aralarında akdedilen Sistem Kullanım Anlaşmasının "Cezai Şartlar" başlıklı 9. maddesinde yer alan "Kullanıcının bağlantı noktasından maksimum enerji alış kapasitesinin üzerinde elektrik enerjisi alması" kuralının ihlal edildiği gerekçesiyle düzenlenen Eylül 2015 dönemine ilişkin 276.146,74-TL tutarındaki sistem kullanım ceza faturasının iptali istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... İdare Mahkemesi'nce verilen ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararda; davacı ile davalı idare arasında Sistem Kullanım Anlaşması imzalanmadığından, olması gereken akdî ilişkinin tarafı olan davalı idarece tek taraflı olarak hazırlanan "İletim Sistemi Sistem Kullanım ve Sistem İşletim Tarifelerini Hesaplama Yöntem Bildirimi" uyarınca, akit dışı davacı şirkete, davalı idare tarafından hukuken geçerli bir dayanağı olmadan cezai şart uygulandığı sonucuna ulaşıldığından dava konusu işlemde hukuka uygunluk bulunmadığı sonucuna varılmıştır.

Belirtilen gerekçelerle dava konusu işlem hukuka aykırı bulunarak işlemin iptaline karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: ... Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesince; dava konusu ...

II Trafo Merkezine yönelik olarak taraflar arasında 29/05/2015 ve 30/09/2015 tarihinde imzalanmış iki Sistem Kullanım Anlaşmasının bulunduğu, 30/09/2015 tarihli Sistem Kullanım Anlaşmasının 17. maddesinde yer alan kural uyarınca 9. maddede belirtilen cezai şartlar açısından anlaşmanın imzalanmasını takip eden aydan itibaren yürürlüğe gireceği dikkate alındığında, davacı şirketin Eylül ayı itibariyle yürürlükte bulunan 29/05/2015 tarihli Sistem Kullanım Anlaşmasında öngörülen 0,05 MW maksimum alış gücünün üzerinde 145.304 MW enerji alımı gerçekleştirmiş olduğu,

dolayısıyla bu fiiliyle söz konusu Sistem Kullanım Anlaşmasının 9. maddesinde yer alan "kullanıcının bağlantı noktasından maksimum enerji alış kapasitesinin üzerinde elektrik enerjisi alması" kuralını ihlâl ettiğinin görülmesi ve ayrıca sözleşme kapsamında uyarı yapılmasını gerektirecek bir düzenlemeye de yer verilmemesi karşısında sözleşme hükümleri uyarınca tesis edilen ceza faturasına konu davalı idare işleminde hukuka aykırılık bulunmadığı sonucuna varılmıştır.

Açıklanan nedenlerle, davalının istinaf başvurusunun kabulüne, ... İdare Mahkemesi'nce verilen ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararın kaldırılmasına; 2577 sayılı Yasanın değişik 45. maddesinin 4. fıkrası uyarınca esastan incelenen davada, davanın reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacı tarafından, sistem kullanım anlaşmalarının sözleşme serbestisi kapsamında imzalanan sözleşmeler olmadığı, bunların davalı idare tarafından hazırlandığı ve EPDK tarafından onaylandığı, kendilerinin bu anlaşmaları imzalamaya mecbur bırakıldığı, 5326 sayılı Kabahatler Kanunu gereği, bir fiil nedeniyle uygulanacak yaptırımın türü, süresi ve miktarının mutlaka kanunla belirlenmesi gerektiği, somut olayda ihlâl olarak belirtilen cezaya dayanak fiilin işlenmesi halinde hangi cezanın verileceğine ilişkin herhangi bir kanun hükmünün bulunmadığı,

Anayasa'nın 73. maddesi gereği kanunda yer almayan, tarif edilmeyen ve müeyyide öngörülmeyen bir cezai yaptırımın kurul kararı veya yöntem bildirimiyle düzenlenmesinin mümkün olmadığı, ceza miktarının hangi yöntemle belirlendiğinin açık olmadığı, tahakkuk ettirilen cezaların keyfi ve hatalı olabileceği, bilirkişi incelemesi yaptırılmadan karar verilmesinin hukuka aykırı olduğu ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Davalı idare tarafından, dava konusu cezai şart faturasının davacı ile imzalanan ve ihlalin gerçekleştiği dönemde yürürlükte bulunan sistem kullanım anlaşmasının “Cezai şartlar” başlıklı 9. maddesi uyarınca düzenlendiği, ...

II Trafo Merkezi tesisinin iletim sistemini kullanması için gerekli şartları düzenleyen 29/05/2015 tarihli anlaşma bulunduğu, anlaşmanın 9. maddesinin, anlaşmanın imzalandığı tarihi takip eden aydan itibaren yürürlükte olduğu, sistem kullanım anlaşmasının tek taraflı hazırlanarak dağıtım şirketlerine dayatıldığı iddiasının gerçeği yansıtmadığı, dağıtım sistemi kullanıcıları ile aynı nitelikteki anlaşmaları akdeden davacının bu iddiasının iyi niyetli olmadığı, cezai şart faturalarının, anlaşmada yer alan maksimum enerji alış kapasitesi ile cezai işlem yapılan yıllara ilişkin aylık ölçüm değerleri karşılaştırılarak hesaplandığı,

davacıya gönderilen 2015 yılı sistem kullanım ceza e-faturasının (dava konusu ... II TM’ye ilişkin kısmının) nasıl hesaplandığının dilekçede açıklandığı belirtilerek istemin reddi gerektiği savunulmuştur.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'UN DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Onüçüncü Dairesi'nce, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemesi kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.