Danıştay 13. Daire E.2019/1412 K.2021/2518

Sanayi ve Ticaret Limited Şirketi

VEKİLİ : Av. …

KARŞI TARAF (DAVALI) : … Kurumu… VEKİLİ : Av. …

İSTEMİN_KONUSU : … Bölge İdare Mahkemesi … İdari Dava Dairesi'nin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.

YARGILAMA SÜRECİ

Dava konusu istem: Davacı şirket tarafından işletilen akaryakıt istasyonunda 26/11/2015 tarihinde yapılan denetimlerde otomasyon sisteminin sağlıklı ve düzenli çalışmadığının tespit edildiğinden bahisle 5015 sayılı Petrol Piyasası Kanunu'nun 19. maddesinin 7. fıkrası uyarınca 80.106,00-TL idari para cezası uygulanmasına ilişkin ... tarih ... sayılı Enerji Piyasası Düzenleme Kurulu (Kurul) kararının iptali istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... İdare Mahkemesi'nce verilen … tarih ve E:…, K:… sayılı kararda; davacıya ait ". Mahallesi,.

Mevkii, No:… …/Bursa" adresinde bulunan akaryakıt istasyonunda 26/11/2015 tarihinde yapılan denetimde dağıtım şirketi ile istasyon otomasyon sistemi arasında akaryakıt alım miktarının farklı olduğunun ve pompalar ile otomasyon arasında iletişimi sağlayan 1., 2. ve 3. adalarda bulunan arabirim ünitelerinin mühürsüz olduğunun tespit edildiğinden bahisle dava konusu idari para cezasının tesis edildiği, davalı idare tarafından idarî para cezasının hangi nedenle üst sınırdan verildiğinin hukuken geçerli bilgi ve belgelerle gerekçelendirilemediği,

ayrıca bu konuda herhangi bir açıklama da getirilmediği göz önününde bulundurulduğunda, herhangi bir kıstas gözetmeksizin salt takdir yetkisinden hareketle 5015 sayılı Kanun'un 19. maddesinin 7. fıkrasında öngörülen üst sınırdan idarî para cezası verilmesine ilişkin dava konusu işlemde hukuka uygunluk bulunmadığı sonucuna varılmıştır.

Belirtilen gerekçelerle hukuka aykırı bulunan dava konusu işlemin iptaline karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti:. Bölge İdare Mahkemesi. İdari Dava Dairesi'nce; dağıtım şirketi ile istasyon otomasyon sistemi arasında akaryakıt alım miktarının farklı olduğuna ve pompalar ile otomasyon arasında iletişimi sağlayan 1., 2. ve 3. adalarda bulunan arabirim ünitelerinin mühürsüz olduğuna ilişkin tespitler dikkate alındığında, anılan fiilin basit bir ihmalden kaynaklanmadığı, bu yöntemle mevzuatla yasaklanmış şekilde ticari faaliyet yürütülmeye çalışıldığı,

fiilin niteliği itibarıyla kasıtlı bir davranış sonucu gerçekleştiği, idari para cezasına konu olan fiilin niteliği göz önünde bulundurulduğunda, davalı idarenin takdir hakkını 5015 sayılı Kanun'un 19. maddesinin 7. fıkrasında belirlenen üst sınır üzerinden idari para cezası uygulanması yönünde kullanmasında hukuka ve ölçülülük ilkesine aykırılık bulunmadığı sonucuna varılmıştır.

Belirtilen gerekçelerle, davalı idarenin istinaf başvurusunun kabulü ile İdare Mahkemesi'nce verilen kararın kaldırılmasına ve davanın reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacı tarafından, idarenin takdir yetkisinin hukuka uygun olarak kullanılması gerektiği, dağıtıcı şirketçe verilen bilgiler ile otomosyon sistemindeki verilerin teknik arıza dolasıyla farklı olduğu, denetim öncesinde ve sonrasında alınan servis raporlarıyla bu durumun tespit edildiği, kusurunun bulunmadığı ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Davalı idare tarafından savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'NIN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Onüçüncü Dairesi'nce, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemesi kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.