Danıştay 13. Daire E.2021/2986 K.2021/2813

Karar veren Danıştay Onüçüncü Dairesi'nce, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 14. maddesi uyarınca Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra işin gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 6545 sayılı Kanun'un 19. maddesiyle değiştirilen "İstinaf" başlıklı 45. maddesinin birinci fıkrasında, idare ve vergi mahkemelerinin kararlarına karşı, başka kanunlarda aksine hüküm bulunsa dâhi, mahkemenin bulunduğu yargı çevresindeki bölge idare mahkemesine, kararın tebliğinden itibaren otuz gün içinde istinaf yoluna başvurulabileceği; altıncı fıkrasında, bölge idare mahkemelerinin 46. maddeye göre temyize açık olmayan kararlarının kesin olduğu belirtilmiştir.

2577 sayılı Kanun'un 6545 sayılı Kanun'un 20. maddesiyle değiştirilen "Temyiz" başlıklı 46. maddesinde, "Danıştay dava dairelerinin nihai kararları ile bölge idare mahkemelerinin aşağıda sayılan davalar hakkında verdikleri kararlar, başka kanunlarda aksine hüküm bulunsa dâhi Danıştay'da, kararın tebliğinden itibaren otuz gün içinde temyiz edilebilir:

a) Düzenleyici işlemlere karşı açılan iptal davaları.

b) Konusu yüz bin Türk lirasını aşan vergi davaları, tam yargı davaları ve idarî işlemler hakkında açılan davalar.(...)

m) Düzenleyici ve denetleyici kurullar tarafından görevli oldukları piyasa veya sektörle ilgili olarak alınan kararlara karşı açılan davalar." kuralına yer verilmiştir.

2577 sayılı Kanun'un "Temyiz dilekçesi" başlıklı 48. maddesinin altıncı fıkrasında, temyizin kesin bir karar hakkında olması hâlinde, kararı veren merciin, temyiz isteminin reddine karar vereceği; ilgili merciin bu kararına karşı, tebliğ tarihini izleyen günden itibaren yedi gün içinde temyiz yoluna başvurulabileceği; yedinci fıkrasında ise, temyizin kesin bir karar hakkında olduğunun anlaşılması durumunda, altıncı fıkrada sözü edilen kararın, dosyanın gönderildiği Danıştay'ın ilgili dairesince kesin olarak verileceği kurala bağlanmıştır.

Aktarılan düzenlemelere göre, ilk derece mahkemelerince verilen kararlara karşı kural olarak istinaf kanun yoluna başvurulabileceği, ancak 2577 sayılı Kanun'un 46. maddesinde tahdidî olarak sayılan uyuşmazlıklarla ilgili kararlara karşı istinaf kanun yolundan sonra temyiz kanun yoluna da başvurulabileceği açıktır.

Dosyanın incelenmesinden, dağıtıcı lisansı sahibi davacı şirketin, mevzuatta tanınan 3 aylık süre dahilinde belirtilen sayıda istasyonlu bayiden oluşan bayilik teşkilatını oluşturamadığı tespit edildiğinden bahisle 01/05/2020 tarihine kadar asgari 10 istasyonlu bayiden oluşan bayilik teşkilatını oluşturması ve koruması gerektiği aksi takdirde DAĞ/… numaralı dağıtıcı lisansının sona erdirileceği konusunda ihtar edilmesine ilişkin Enerji Piyasası Düzenleme Kurulu Petrol Piyasası Daire Başkanlığı'nın … tarih ve E. … sayılı işleminin istemiyle bakılan davanın açıldığı, ...

İdare Mahkemesi'nin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararı ile, dava konusu işlemin iptaline karar verildiği, davalı idare tarafından bu karara yönelik olarak yapılan istinaf başvurusu üzerine ...

İdari Dava Dairesi'nce verilen … tarih ve E:…, K:… sayılı karar ile davalı tarafın istinaf başvurusunun kabulü ile anılan Mahkemenin iptal kararı kaldırılarak esastan incelenen davanın 2577 sayılı Kanun'un değişik 46. maddesinin 6. fıkrası uyarınca kesin olarak reddine karar verildiği, bunun üzerine davacı tarafından. Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesi'nin bu kararının bozulması talebi ile temyiz başvurusunda bulunulduğu anlaşılmaktadır.

Bölge idare mahkemelerinin hangi davalar hakkında verdikleri kararların temyiz edilebileceği 2577 sayılı Kanun'un 46. maddesinde tahdidî olarak sayılmış olup, davacı şirket hakkında tesis edilen ihtar işleminin iptali isteminin bu kapsamda değerlendirilemeyeceği; söz konusu istemin yüz bin Türk Lirasını aşan idarî işlemlere ilişkin olmadığı gibi, Daire Başkanlığı'nca tesis edilen işlemin düzenleyici ve denetleyici kurullar tarafından alınan kararlardan da olmadığı dikkate alındığında, Bölge İdare Mahkemesi'nce istinaf başvurusu üzerine kesin olarak verilen söz konusu kararın temyize tabi kararlardan olmadığı ve dava konusu işlemin nitelik olarak da istinaf başvurusu sonucu kesinleşecek olan davaların konusuna dahil olduğu sonucuna varılmıştır.

Bu itibarla, istinaf incelemesi üzerine kesinleşen kararlara karşı temyiz kanun yoluna başvurulması hukuken mümkün olmadığından, … Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesi'nin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararına yönelik temyiz isteminin incelenemeyeceği kuşkusuzdur.