Danıştay 13. Daire E.2021/5190 K.2023/2481

Dava konusu istem: Davacı şirkete ait "…" logosu ile yayın yapan televizyon kanalında 02/09/2013 tarihinde 15.00-16.00 saatleri arasında yayınlanan ticari iletişim yayını ile 6112 sayılı Radyo ve Televizyonların Kuruluş ve Yayın Hizmetleri Hakkında Kanun’un 9. maddesinin 6. fıkrasının (ç) bendinde yer alan yayın ilkesinin ihlâl edildiğinden bahisle, aynı Kanun’un 32. maddesinin 2. fıkrası uyarınca “uyarı” yaptırımı uygulanmasına; 9. maddesinin 6. fıkrasının (c) bendinin, 10. maddesinin 1. ve 2. fıkralarının tekraren ihlâli nedeniyle de aynı Kanun’un 32. maddesinin 2. fıkrası uyarınca 11.886,00-TL idarî para cezası verilmesine ilişkin Radyo ve Televizyon Üst Kurulu’nun (Üst Kurul) … tarih ve … sayılı kararının iptali istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... İdare Mahkemesi'nce Dairemizin 13/01/2021 tarih ve E:2016/1622, K:2021/56 sayılı kısmen onama (uyarı yaptırımı yönünden), kısmen bozma (idarî para cezası yönünden) kararına uyularak bozulan kısım yönünden yapılan inceleme üzerine verilen kararda.

Uyuşmazlıkta, davacı şirket tarafından uyarı yaptırımlarının tebliğ edilmediği ileri sürüldüğünden Mahkemece 03/06/2021 tarihli ara kararı ile davalı idareden tekerrüre esas alınan … tarih ve …, … tarih ve … ve … tarih ve … sayılı uyarı yaptırımları ile bunların tebligatlarının aslı veya onaylı örnekleri istenilmiş, gönderilen belgeler üzerinden yapılan inceleme neticesinde … sayılı uyarı yaptırımının T.Ç. isimli şahsa tebligatının yapılmış olması nedeniyle 01/07/2021 tarihli ara kararıyla Sosyal Günelik Kurumu Başkanlığı'ndan davacı şirketin tebligatın yapıldığı tarihte anılan şahsın şirket çalışanı olup olmadığı sorulmuş, gelen cevapta,

adı geçen kişinin davacı şirkette hizmetinin tespit edilemediği bildirilmiş olup, tekerrüre esas alınan diğer uyarı yaptırımlarının tebliğlerinin ise Tebligat Kanunu'nun kazai merciler için tebliği düzenleyen 35. maddesi uyarınca tebligatlarının yapıldığının anlaşıldığı,

bu durumda, 7201 sayılı Kanun'un 35. maddesinin sadece yargı organlarınca yapılacak tebligatlara ilişkin özel hükümler ihtiva ettiği ve mahkemeler tarafından çıkarılacak tebligatlar için uygulanabileceği dikkate alındığında, kazaî bir merci olmayan davalı idarece 7201 sayılı Kanun'un 35. maddesi uyarınca yapılan "uyarı" yaptırımları ile şirkette çalışmayan 3. kişiye yapılan uyarı yaptırımına ilişkin tebligatların usulsüz tebligatlar olması nedeniyle geçerli olmadığı tespit edildiğinden, davacı şirkete idarî para cezası verilebilmesi için gereken tekerrüre esas alınan ihlâl şartının oluşmadığı anlaşıldığından,

davacı şirkete idari para cezası verilmesine ilişkin Kurul kararında hukuka uygunluk bulunmadığı sonucuna varılmıştır.

Belirtilen gerekçelerle hukuka aykırı bulunan dava konusu işlemin iptaline karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davalı idare tarafından, tebliğin usulüne uygun yapıldığı, çalışanların SGK kaydının araştırılarak daimi çalışan olup olmadığının araştırılmasının hayatın olağan akışına aykırı olduğu, tebliğ yapılacak kimsenin görünüşe nazaran 18 yaşından aşağı olmaması, bariz bir surette ehliyetsiz bulunmaması ve çalışan olduğunu beyan etmesinin yeterli olduğu ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Davacı tarafından, savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'NUN DÜŞÜNCESİ: Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Onüçüncü Dairesi'nce, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.