Danıştay 13. Daire E.2022/3828 K.2023/2316

Dava konusu istem: "… Üzeri, …. Km, Ahlat/BİTLİS" adresinde … tarih ve LPG-BAY/… sayılı LPG otogaz bayilik lisansı kapsamında faaliyet gösteren davacı şirketin, 04/08/2014 tarihinde yapılan denetimde mevzuatta belirlenen nitelikleri haiz sorumlu müdür çalıştırmadığının tespit edildiğinden bahisle 5307 sayılı Sıvılaştırılmış Petrol Gazları (LPG) Piyasası Kanunu'nun 16. maddesinin ikinci fıkrasının (c) bendi uyarınca 76.142,00-TL idarî para cezası ile cezalandırılmasına ilişkin ... tarih ve ... sayılı Enerji Piyasası Düzenleme Kurulu (Kurul) kararının iptali istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ...

İdare Mahkemesi'nce verilen … tarih ve E:…, K:… sayılı kararda; davacıya ait LPG otogaz istasyonunda 04/08/2014 tarihinde yapılan denetimde düzenlenen B-… seri nolu tutanakta sorumlu müdür sözleşmesinin ibraz edilemediği ifadesine yer verildiği, söz konusu tutanağın denetim personeli ve davacı adına iş yeri çalışanı S.E. tarafından imzalandığı, denetimden sonraki tarih olan 26/01/2016-26/01/2017 tarihlerini kapsayan sorumlu müdür sözleşmesi ile 02/03/2016 tarihli sorumlu müdür belgesinin düzenlenerek idareye iletildiği, ancak denetim tarihinde otogaz istasyonunda sorumlu müdür olmadığının tespit edildiği,

dosyaya sunulan belgelerin denetimden sonraki tarihlere ilişkin olduğu, dolayısıyla denetim tarihinde sorumlu müdür çalıştırılmadığının sabit olduğu anlaşıldığından, dava konusu işlemde hukuka aykırılık bulunmadığı sonucuna varılmıştır.

Belirtilen gerekçelerle, dava konusu işlem hukuka uygun bulunarak davanın reddine karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: … Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesi'nce, Dairemizin 16/03/2022 tarih ve E:2018/3998, K:2022/993 sayılı bozma kararına uyularak verilen kararda; İdare Mahkemesi kararında davacıya ait LPG otogaz istasyonunda 04/08/2014 tarihinde yapılan denetimde düzenlenen B-… seri no.lu tutanak yerine, B-… seri no.lu tutanak esas alınarak inceleme yapıldığı, anılan tutanağın davalı idarece savunma ekinde davacıya ait işlem dosyası ile birlikte gönderildiği ve uyuşmazlıkla ilgisi olmadığı, 04/08/2014 tarihinde "... Mah., ... Mevkii, Mutki/BİTLİS" adresinde bulunan başka bir bayiye yapılan denetime ait olduğu görüldüğünden, söz konusu tutanak esas alınarak fiilin sübuta erdiği gerekçesiyle karar verilmesinde hukukî isabet bulunmadığı;

Öte yandan, 5307 sayılı Kanun'da yapılan değişiklik uyarınca alınan düzenleyici Kurul kararıyla niteliği itibarıyla düzeltme imkânı olan fiiller arasında sayılan mevzuatta belirtilen nitelikleri haiz sorumlu müdür çalıştırılmaması fiili nedeniyle ihtarda bulunma şartının yerine getirilmesi ve lehe kanun niteliği taşıyan söz konusu kuralın davacıya da uygulanması zorunlu olduğu anlaşıldığından, dava konusu işlemde hukuka uygunluk bulunmadığı sonucuna varılmıştır.

Belirtilen gerekçelerle, davacının istinaf başvurusunun kabulü ile İdare Mahkemesi kararının kaldırılmasına, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 4. fıkrası uyarınca dava konusu işlemin iptaline karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davalı idare tarafından, 7164 sayılı Kanun ile 5307 sayılı Kanun'un, dava konusu işleme dayanak alınan kuralın yer aldığı idarî para cezasına ilişkin müeyyideleri içeren 16. maddesi ile idarî yaptırımları ve bunların yürütülme usullerini içeren 17. maddesinin değiştirildiği, bu değişikliklere yönelik geçiş hükümlerinin Geçici 8. maddesiyle düzenlendiği, 5307 sayılı Kanun'un 17. maddesinde yapılan değişiklik ile ihtar müessesesinin getirildiği, 5307 sayılı Kanun'un Geçici 8. maddesi uyarınca, ihtar müessesesinin söz konusu kuralın yürürlüğe girmesinden önce alınan Kurul kararlarına uygulanamayacağı, ayrıca dava konusu işlemin somut delillere dayalı olarak mevzuata uygun şekilde tesis edildiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Davacı tarafından savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'IN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Onüçüncü Dairesi'nce, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Anılan Kanun'un 50. maddesinin 4. fıkrasında, "Danıştayın bozma kararına uyulduğu takdirde, bu kararın temyiz incelemesi, bozma kararına uygunlukla sınırlı olarak yapılır." hükmü bulunmaktadır. Aktarılan kurallar göz önünde bulundurulduğunda, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri, Dairemizin bozma kararındaki esaslara uyularak verilen temyize konu Mahkeme kararının bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.