Danıştay 13. Daire E.2023/2676 K.2023/3650

Dava konusu istem: Çevre, Şehircilik ve İklim Değişikliği Bakanlığı Tabiat Varlıklarını Koruma Genel Müdürlüğü’nce 2886 sayılı Devlet İhale Kanunu’nun 45. maddesi ve Tabiat Varlıkları ve Doğal Sit Alanları ile Özel Çevre Koruma Bölgelerinde Bulunan Devletin Hüküm ve Tasarrufu Altındaki Yerlerin İdaresi Hakkında Yönetmeliğin 55/1. maddesi uyarınca 02/05/2023 tarihinde açık teklif usulü ile gerçekleştirilen “Datça-Bozburun Özel Çevre Koruma Bölgesi ve 1. Derece Doğal Sit Alanı İçerisindeki Muğla İli, Datça İlçesi, … Mahallesi, … Mevkii, … ada, … parsel önü kıyı kesiminde kalan Devletin Hüküm ve Tasarrufu Altındaki 2.421,29 m² alanın günübirlik kullanım amacıyla 3 (üç) yıl süreyle kiraya verilmesi” ihalesinin iptali istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: …İdare Mahkemesi'nce verilen kararda; dava konusu alanın kullanımının ilk olarak 28/09/2006 tarihli "Datça-Bozburun Özel Çevre Koruma Bölgesi Palamutbükü Günübirlik Alan ve Tesisleri Uygulama ve İşletme Protokolü" ile Mülga Çevre ve Orman Bakanlığı Özel Çevre Koruma Kurumu Başkanlığı'nca Yaka Köyü tüzel kişiliğine verildiği, protokolün taraflarının Yaka Köyü tüzel kişiliği, Datça Kaymakamlığı ve Mülga Özel Çevre Koruma Kurumu Başkanlığı olduğu,

mülga Yaka Köyü tüzel kişiliğince anılan alanın davacıya kiraya verilmesinin bu alan ve bölgelerde her türlü tasarrufta bulunmak yetkisine sahip olan davalı idareye karşı ileri sürülemeyeceği, zira Bakanlığın işletme hakkını devrettiği protokolün tarafları arasında davacının yer almadığı,

dolayısıyla 1 sayılı Cumhurbaşkanlığı Teşkilatı Hakkında Cumhurbaşkanlığı Kararnamesinin 109. maddesine dayanılarak çıkarılan Tabiat Varlıkları Ve Doğal Sit Alanları İle Özel Çevre Koruma Bölgelerinde Bulunan Devletin Hüküm Ve Tasarrufu Altındaki Yerlerin İdaresi Hakkında Yönetmeliğe göre davacının pazarlıkla kiraya verilebilecek kişiler arasında yer almadığı, bu doğrultuda, kiralama iznine ilişkin ihalenin 2886 sayılı Devlet İhale Kanunu'nun 45. maddesi ve ilgili Yönetmeliğin 55. maddesinin 1. fıkrası uyarınca açık teklif usulü ile yapılması gerektiği; bu itibarla, anılan usule uygun olarak ihalenin gerçekleştirildiği,

davacının da ihaleye davet edildiği ve katılımının sağlandığı dikkate alındığında, davacının kiralama ihalesinde önceliğinin ve taşınmazın kullanımına ilişkin kazanılmış hakkının olmadığı anlaşıldığından, dava konusu işlemde hukuka aykırılık bulunmadığı sonucuna varılmıştır.

Belirtilen gerekçelerle dava konusu işlem hukuka uygun bulunarak davanın reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacı tarafından, kiralama talebine istinaden Muğla Tabiat Varlıklarını Koruma Bölge Komisyonu’nun … tarih ve … sayılı kararıyla uyuşmazlığa konu alanın kendisine kiralanmasına karar verilmesine rağmen ihalenin gerçekleştirilmesinin kazanılmış hak ilkesini ihlâl ettiği, ihalenin tesadüfen öğrenildiği, dolayısıyla ihale sürecine yönelik hiçbir hazırlık yapılamadığı, ihalede serbest rekabet şartlarının oluşmadığı, tekliflerin birbirine çok yakın olduğu, böyle küçük bir farkın dahi hukuka aykırılığı tek başına ortaya koyduğu, yasal olarak ihaleye davet edilmesi zorunlu olmasına rağmen hukuka uygun bir tebligat yapılmadığı,

idare tarafından ihalenin yapıldığı 02/05/2023 tarihinden sadece 2 iş günü önce adına bir tebligatın postaya verildiği, bunun da ihale gerçekleştikten sonra 03/05/2023 tarihinde … isimli birine tebliğ edildiği, tesis edilen işlemin hukuka aykırı olduğu ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Davalı idare tarafından, dava konusu işlemin hukuka uygun olduğu belirtilerek temyiz isteminin reddi gerektiği savunulmuştur.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'IN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Onüçüncü Dairesi'nce, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra, dosya tekemmül ettiğinden yürütmenin durdurulması istemi hakkında ayrıca bir karar verilmeksizin gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.