Danıştay 13. Daire E.2023/2680 K.2023/3781

Dava konusu istem: Davalı BOTAŞ tarafından davacı şirketin doğalgaz borcuna ilişkin olarak düzenlenen 23/02/2009 tarihli 18.818.310,69-TL tutarlı ödeme emrine karşı açılan davanın reddedilerek kesinleştiğinden bahisle tahakkuk ettirilen 1.881.831,07-TL tutarındaki haksız çıkma zammının tahsili amacıyla düzenlenen 07/02/2022 tarihli ödeme emrinin iptali istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... İdare Mahkemesi'nce verilen … tarih ve E:…, K:… sayılı kararda; alacak aslının tasdikine yönelik mahkeme kararının kesinleşmesi hâlinde haksız çıkma zammının doğması ve tahsili aşamasına gelinmesinin mümkün olduğu, davacı şirket tarafından, davalı idarece doğal gaz taşıma bedeli farkının tahsili amacıyla düzenlenen ödeme emrine karşı açılan dava neticesinde ...

İdare Mahkemesi'nin ... tarihli E:…, K:… sayılı kararı ile davanın reddine karar verildiği, söz konusu kararın Danıştay Onüçüncü Dairesi'nin 19/10/2018 tarih, E:2018/280 ve K:2018/2914 sayılı kararı ile onandığının görüldüğü, bu durumda, fark taşıma bedeli borcunun tahsili amacıyla düzenlenen ödeme emri hakkında böyle bir borcu bulunmadığı iddiasıyla dava açan ve bu dava neticesinde haksız çıkan davacı şirketin 6183 sayılı Kanun gereğince haksız çıkma zammını da ödemekle yükümlü olduğu, dolayısıyla haksız çıkma zammının tahsili amacıyla düzenlenen dava konusu ödeme emrinde hukuka aykırılık bulunmadığı sonucuna varılmıştır.

Belirtilen gerekçelerle dava konusu işlem hukuka uygun bulunarak davanın reddine karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: .. İdari Dava Dairesi'nce; dava konusu işlemin dayanağı olan yasal düzenlemenin Anayasa Mahkemesi'nce iptal edilerek kararın Resmi Gazete'de yayımlandığı tarihte yürürlüğe girmiş bulunması karşısında, hukuka aykırılığı Anayasa Mahkemesi kararı ile tespit edilmiş bulunan Kanun maddesi uyarınca tesis edilen 1.881.831,07-TL tutarındaki haksız çıkma zammının tahsili amacıyla düzenlenen ödeme emrine ilişkin davalı idare işleminde hukuka uygunluk, davanın reddi yolundaki İdare Mahkemesi kararında ise hukukî isabet bulunmadığı sonucuna varılmıştır.

Açıklanan nedenlerle, davacının istinaf başvurusunun kabulüne, İdare Mahkemesi'nin kararının kaldırılmasına, dava konusu işlemin iptaline, davalının gerekçe yönünden yapmış olduğu istinaf başvurusunun ise reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davalı idare tarafından, öncelikle dava konusu haksız çıkma zammını doğuran ödeme emrinin mahkeme kararı ile hukuka uygun bulunduğu, söz konusu ödeme emri kapsamında haksız çıkma zammının da doğabileceği belirtildiği halde önceki davanın hiçbir aşamasında buna ilişkin herhangi bir itirazın yapılmadığı, ödeme emrinin hukuka uygun olduğu yönündeki kararın "haksız çıkma zammı talep edilmesinin hukuka uygun olduğu tespiti"ni evleviyetle içerdiği, dolayısıyla işbu davada haksız çıkma zammını da kapsar nitelikte bir kesin hüküm bulunduğu, Anayasa Mahkemesi'nin iptal kararlarının geriye yürümeyeceği ve vadesinde ödenmeyen kamu alacağı için düzenlenerek davacı şirkete tebliğ edilmiş olan ödeme emrinin iptali ile açılan davanın çözüm ve sonucunu etkilemeyeceği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Davacı tarafından, temyize konu kararın hukuka uygun olduğu belirtilerek istemin reddi gerektiği savunulmuştur.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ .'ÜN DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Onüçüncü Dairesi'nce, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 17. maddesinin ikinci fıkrası uyarınca davalının duruşma istemi yerinde görülmeyerek ve dosya tekemmül ettiğinden yürütmenin durdurulması istemi hakkında ayrıca bir karar verilmeksizin gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemesi kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.