Danıştay 13. Daire E.2024/3182 K.2025/215

Dava konusu istem: Davacı şirket tarafından, Rekabet Kurulunun (Kurul) ... tarih ve ... sayılı kararıyla verilen 26.841.472,24-TL idari para cezasından kaynaklanan borcun, 7440 sayılı Bazı Alacakların Yeniden Yapılandırılması ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun hükümleri kapsamında yapılandırılması talebiyle davalı idareye yapılan başvurunun reddine ilişkin ... tarih ve ... sayılı işlemin iptali istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... İdare Mahkemesince verilen ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararda.

Hazine ve Maliye Bakanlığına bağlı tahsil dairelerince tahsil edilen ve 31/12/2022 tarihinden (bu tarih dahil) önce verilen tüm idari para cezalarının 7440 sayılı Kanun kapsamında olması için söz konusu idari para cezalarının 7440 sayılı Kanun'un yayımı tarihi olan 12/03/2023 tarihi itibarıyla ilgilisine tebliğ edilmiş olmasının yeterli olduğu, bunun haricinde idari para cezasına ilişkin gerekçeli kararın tebliğ edilmiş olmasına ilişkin gerek 7740 sayılı Kanun'da gerekse de Bazı Alacakların Yeniden Yapılandırılmasına Dair 7440 Sayılı Kanun Genel Tebliği'nde herhangi bir düzenlemenin bulunmadığı,

Rekabet Kurulu kararlarında sürelerin gerekçeli kararın taraflara tebliğ tarihinden itibaren başlayacağı yönündeki hükmün dava açma hakkına sahip ilgililerin etkin bir şekilde dava haklarını kullanabilmelerine yönelik lehe bir düzenleme olduğu ve yapılandırma başvurusunda bulunan davacının başvurusunun reddine gerekçe edilemeyeceği anlaşıldığından, davacının başvurusunun "7440 sayılı Kanun'un yayımı tarihi itibarıyla gerekçeli kararın tebliğ edilmediği" gerekçesiyle reddine ilişkin dava konusu işlemde hukuka uygunluk bulunmadığı sonucuna varılmıştır.

Belirtilen gerekçelerle hukuka aykırı bulunan dava konusu işlemin iptaline karar verilmiştir. Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: ... Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesince; istinaf başvurusuna konu İdare Mahkemesi kararının usul ve hukuka uygun olduğu ve davalı tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davalı idare tarafından, gerekçeli Kurul kararının davacıya 7440 sayılı Kanun'un yayım tarihinden sonra tebliğ edildiği, bu nedenle davacının yapılandırmadan yararlanmasının mümkün olmadığı ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Davacı tarafından, dava konusu işlemin yetki yönünden hukuka aykırı olduğu, kısa kararın, tebliğiyle birlikte ilgilisinin hukuki durumunda değişiklik yaratacak şekilde hukuken doğduğu, 7440 sayılı Kanun'da yer almayan gerekçeli kararın tebliğinin gerekmesi şeklindeki bir sınırlandırmanın Kanun'un özüne aykırılık oluşturduğu belirtilerek istemin reddi gerektiği savunulmuştur.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'UN DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Onüçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra, dosya tekemmül ettiğinden yürütmenin durdurulması istemi hakkında ayrıca bir karar verilmeksizin gereği görüşüldü:

03/07/2024 tarih ve 32591 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 161 sayılı Bazı Cumhurbaşkanlığı Kararnamelerinde Değişiklik Yapılmasına Dair Cumhurbaşkanlığı Kararnamesi'nin 18. maddesiyle, 4 sayılı Cumhurbaşkanlığı Kararnamesi'nin Onikinci Bölümü'ne eklenen Geçici 2. maddenin birinci fıkrasının (a) bendinde, bu maddenin yürürlüğe girdiği 01/09/2024 tarihi itibarıyla vergi dairesi başkanlıklarının, bulundukları ilin adı ile Gelir İdaresi Başkanlığı'na bağlı defterdarlık olarak görevlerine devam edeceği kuralına yer verildiğinden kapatılan İstanbul Vergi Dairesi Başkanlığı yerine İstanbul Defterdarlığının hasım mevkiinde olduğu görülerek dosyanın incelenmesine geçildi.

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemesi kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı halinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.