Danıştay 13. Daire E.2025/83 K.2025/284

Dava konusu istem: Davacı şirket adına 1567 sayılı Türk Parasının Kıymetini Koruma Hakkında Kanun uyarınca verilen idari para cezasının tahsili amacıyla düzenlenen ... tarihli, ... ana takip dosya numaralı ve 23.867,50-TL tutarlı ödeme emrinin iptali istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... İdare Mahkemesince verilen ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararda; dava konusu ödeme emrinin 2.393,10-TL'lik kısmının iptaline, 21.474,40-TL'lik kısmı yönünden ise davanın reddine karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: ... Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesince; istinafa konu kararın konusunun 31.000,00-TL'yi geçmeyen bir uyuşmazlığa ilişkin olduğu, istinaf yoluna başvurulabilmesine ilişkin 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 1. fıkrasında belirlenen parasal sınırı geçmediği, bu nedenle tarafların istinaf başvurularının incelenmesine hukuki olanak bulunmadığı sonucuna varılarak tarafların istinaf başvurularının incelenmeksizin reddine, 2577 sayılı Kanun'un 45. maddesinin 2. fıkrası ve 48. maddesinin 7. fıkrası uyarınca temyiz kanun yolu açık olmak üzere karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davalı idare tarafından, Bölge İdare Mahkemesince istinaf isteminin incelenmeksizin reddine karar verilmiş ise de, dava konusu ödeme emrinin düzenlendiği 2023 yılında kesinlik sınırının 20.000-TL olduğu ve uyuşmazlık konusu ödeme emri tutarının da bu sınırı aştığı göz önünde bulundurulduğunda İdare Mahkemesi kararının istinafa tabi olduğu ileri sürülmüştür.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Davacı tarafından savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HAKİMİ ...'İN DÜŞÜNCESİ

Davalının temyiz isteminin reddi ile usul ve hukuka uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Onüçüncü Dairesince, Tetkik Hakiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemesi kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı halinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.