Danıştay 2. Daire E.2021/10574 K.2023/2057

İlk Derece Mahkemesi Kararının Özeti

… İdare Mahkemesinin temyize konu kararıyla; davacının ilk ruhsat talep ettiği tarihte asma katın ticari faaliyette kullanılmayacağı ve asma katın daha sonra verilen ruhsatla depo harici ticari faaliyette kullanılabileceği yönünde bir iznin verilmediği ve ayrıca işyeri önünde etrafı taşlarla örülmüş çadır şeklinde yapı yapıldığı ve bu yapının da ruhsata dahil olmadığı açık olup, işyerinde yapılan denetimde tespit edilen eksikliklerin giderilmesi için davacıya 15 gün süre verilmesine rağmen eksikliklerin verilen sürede giderilmemesi üzerine yönetmelik hükmü uyarınca işyeri açma ve çalışma ruhsatının iptal edilmesine ilişkin dava konusu işlemin hukuka uygun olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacı tarafından; idare tarafından verilen süre içerisinde söz konusu noksanlıkların giderildiği ve bu eksikliklerin giderilmediğine ilişkin idare tarafından tutulan bir tutanak bulunmadığı, işyerinde bulunan deponun kullanılmasının ruhsat iptaline sebep olamayacağı, dava konusu işlemin hukuka aykırı olduğu ve mahkemece eksik inceleme sonucu usul ve yasaya aykırı verilen kararın bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN CEVABI

Cevap verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HAKİMİ : …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay İkinci Dairesince; Danıştay (Kapatılan) Onyedinci Dairesi tarafından; Danıştay Başkanlık Kurulunun 01/08/2016 günlü, K:2016/32 sayılı kararı uyarınca Danıştay Onuncu Dairesine, Danıştay Onuncu Dairesi tarafından ise, Danıştay Başkanlık Kurulunun 18/12/2020 günlü, K:2020/62 sayılı kararının "Ortak Hükümler" kısmının 6. fıkrası uyarınca, ayrıca bir gönderme kararı verilmeksizin Dairemize iletilen dosyada, Tetkik Hakiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı halinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.