Danıştay 2. Daire E.2021/10587 K.2022/7034

İlk Derece Mahkemesi Kararının Özeti

... İdare Mahkemesinin temyize konu kararıyla; davacı şirkete ait işyerinin tapuda mesken olarak kayıtlı olduğu, işyerinde resepsiyon bölümünün bulunduğu, sabah kahvaltısı verildiği, kat temizliği için çalışanlarının olduğunun ve günlük konaklama faaliyeti konseptinde hizmet veren ticari işletme niteliğinde kullanılmasına rağmen bu şekilde kullanılabilmesi bakımından gerekli olan yapı kullanma izin belgesine de sahip olmadığının 17/04/2015 tarihli tutanak ile tespit edildiği,

bu durumda, tapu kaydında mesken olarak tescilli bulunan davacıya ait işletmenin izin alınmadan günlük konaklamaya dönük umuma açık istirahat yeri niteliğinde ve otel şeklinde kullanıldığı sabit olduğundan, bu işyerinin mevzuata uygun olarak ticaret ve faaliyetten men edilmesine ilişkin işlemde hukuka aykırılık bulunmadığından, davanın reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacı tarafından, dava konusu edilen taşınmazın apartman niteliğinde mesken olduğu, işyeri niteliğinde bir yer olmadığından ticaret ve sanattan men edilmesinin mümkün olmadığı, kira bedelleri için fatura kesildiği, şirketlerinin birden fazla taşınmazı bulunduğu ve bunlardan kira geliri elde edildiği, dava konusu işlemin hukuka aykırı olduğu belirtilerek, mahkeme kararının bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN CEVABI

Temyiz isteminin reddi gerektiği yolundadır.

DANIŞTAY TETKİK HAKİMİ: Dr. …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay İkinci Dairesince, Danıştay (Kapatılan) Onyedinci Dairesi tarafından Danıştay Onuncu Dairesine, Danıştay Onuncu Dairesi tarafından da, Danıştay Başkanlık Kurulunun 18/12/2020 günlü, K:2020/62 sayılı kararının "Ortak Hükümler" kısmının 6. fıkrası uyarınca, ayrıca bir gönderme kararı verilmeksizin Dairemize iletilen dosyada, Tetkik Hakiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı halinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.