Danıştay 2. Daire E.2021/10596 K.2021/4728

İlk Derece Mahkemesi Kararının Özeti

...İdare Mahkemesinin temyize konu kararıyla; davacının işlettiği işyeriyle ilgili olarak davalı idareye verilen 21/11/2014 günlü dilekçe ile ruhsatsız ve kaçak olarak çalıştığının ihbar edilmesi üzerine, 25/11/2014 tarihinde mahallinde yapılan tespitte, inşaat malzemesi satmak suretiyle ticari faaliyette bulunduğu ancak işyeri açma ve çalışma ruhsatının bulunmadığının belirlendiği ve davacıya söz konusu eksikliği gidermesi için 15 gün süre verildiği,

15/12/2014 tarihinde yapılan ikinci tespitte daha önce belirlenen ve giderilmesi için süre verilen eksikliğin giderilmediğinin tespiti üzerine 189,00 TL idari para cezası verilmesine ilişkin tutanak düzenlendiği, ...günlü, ...sayılı Pamukkale Belediyesi Encümen kararı ile idari para cezasının onandığı ve işyerinin işyeri açma ve çalışma ruhsatı alıncaya kadar kapatılmasına karar verildiği gerekçesiyle davanın reddine, karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacı tarafından, taşınmaz sahibi arasında bulunan husumet nedeniyle inşaat ruhsatı alınmasına rağmen iskan ruhsatının alınamadığı, yapılan inşaatın prefabrik nitelikte olduğu, iskan ruhsatına gerek olmadığı ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN CEVABI

Cevap verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HAKİMİ : ...

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay İkinci Dairesince; Danıştay (Kapatılan) Onyedinci Dairesi tarafından, Danıştay Başkanlık Kurulunun 01/08/2016 günlü, K:2016/32 sayılı kararı uyarınca Danıştay Onuncu Dairesine; Danıştay Onuncu Dairesi tarafından ise Danıştay Başkanlık Kurulunun 18/12/2020 günlü, K:2020/62 sayılı kararının "Ortak Hükümler" kısmının 6. fıkrası uyarınca, ayrıca bir gönderme kararı verilmeksizin Dairemize iletilen dosyada, Tetkik Hakiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı halinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.