Danıştay 2. Daire E.2021/10671 K.2023/2394

İlk Derece Mahkemesi Kararının Özeti

...

İdare Mahkemesinin temyize konu kararıyla; dava konusu işletmenin bulunduğu alanı Atatürk Orman Çiftliği Hayvanat Bahçesi genişleme alanına dahil eden ek protokole göre sözkonusu alanın Ankara Büyükşehir Belediyesinin tasarruf yetkisine geçebilmesi için sözkonusu alanın Hayvanat Bahçesine dahil edildiğine dair parselasyon planının Koruma Kurullarının onayından geçmesi gerektiği, dava konusu işlem tarihi itibariyle henüz sözkonusu planların davalı Belediyece kabul edilerek koruma kurullarının onayına sunulmadığı, Ankara Büyükşehir Belediyesi lehine tescil edilen intifa hakkının 25/02/2013 tarihinde tescil edildiği,

bu itibarla işletmenin bulunduğu alanı Hayvanat Bahçesi alanına dahil eden protokol hükümlerinin bu tarih itibarıyla henüz yürürlüğe girmediğinden işlem tarihi itibariyle söz konusu alanın Ankara Büyükşehir Belediyesinin tasarruf yetkisine geçmemiş olduğu, işletmenin Yenimahalle ilçesi sınırlarında ve işyeri açma ve çalışma ruhsatı bakımından Yenimahalle Belediyesinin sorumluluk sahasında bulunduğu anlaşıldığından, davalı idarece anılan alanın tasarruf ve kullanım hakkının Ankara Büyükşehir Belediyesine geçtiği gerekçesiyle tesis edilen dava konusu işlemde hukuka uyarlık bulunmadığı gerekçesiyle dava konusu işlem iptal edilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davalı idare tarafından, davacı şirketin faaliyet gösterdiği işletmenin de bulunduğu alanın tasarruf ve kullanım hakkının Ankara Büyükşehir Belediye Başkanlığına geçtiği, canlı müzik izin belgesi verme görevinin belediyeleri yetkisinde bulunmadığı, işletme Kültür ve Turizm Bakanlığı tarafından ruhsatlı işletme olduğundan canlı müzik izin belgesi verilmesi yönündeki başvuruların da Kültür ve Turizm Bakanlığına iletilmesi gerektiği, tesis edilen dava konusu işlemin usul ve mevzuata uygun olduğu ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN CEVABI

Temyiz isteminin reddi gerektiği yolundadır.

DANIŞTAY TETKİK HAKİMİ : …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay İkinci Dairesince, Danıştay Karar veren Danıştay İkinci Dairesince; Danıştay Sekizinci Dairesinin 14/09/2015 günlü, E:2015/10545, K:2015/7285 sayılı gönderme kararıyla Danıştay Onyedinci Dairesine, Danıştay (Kapatılan) Onyedinci Dairesi tarafından da Danıştay Başkanlık Kurulunun 01/08/2016 günlü, K:2016/32 sayılı kararı uyarınca Danıştay Onuncu Dairesine; Danıştay Onuncu Dairesi tarafından ise, Danıştay Başkanlık Kurulunun 18/12/2020 günlü, K:2020/62 sayılı kararının "Ortak Hükümler" kısmının 6. fıkrası uyarınca, ayrıca bir gönderme kararı verilmeksizin Dairemize iletilen davada, Tetkik Hakiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı halinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.