Danıştay 2. Daire E.2021/10698 K.2023/2723

İlk Derece Mahkemesi Kararının Özeti

. İdare Mahkemesinin temyize konu kararıyla; davacının, işletmeciliğini yaptığı işyerini, … isimli şahıstan devir alarak, davalı idare ile kira sözleşmesi imzalamasında ve adına içkili istirahat ve eğlence yeri işletme yeri izni düzenlenmesinde İşyeri Açma Ve Çalışma Ruhsatlarına İlişkin Yönetmeliğe aykırı bir yön bulunmadığı;

kira sözleşmesi ile işyeri ruhsatı ve işletme izni iptaline ilişkin olarak yönetmelik kapsamında düzenlenmeyen kısıtlamalara gidilemeyeceği ve hukuka uygun olarak davacı adına düzenlendiği görülen işletme izninin, anılan yönetmelikte yer almayıp kira sözleşmesinde bulunan kuralın hatalı bir şekilde uygulanması sonucunda iptaline ve işyerinin kapatılmasına yönelik olarak tesis olunan dava konusu işlemde hukuka uygunluk bulunmadığı gibi davacının, bahsi geçen işyerini davalı idarenin bilgisi dışında doğrudan …'dan devir almadığı,

idareye başvurusu üzerine adına yeni işletme izni ve kira sözleşmesi düzenlenmiş olması karşısında, işlemde bu yönüyle de hukuka uyarlık bulunmadığı gerekçesiyle dava konusu işlem iptal edilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davalı idare tarafından; İçişleri Bakanlığı Başkontrolörü tarafından hazırlanan 24/09/2014 günlü denetim raporunda, davacının kira sözleşmesinin, ihale yapılırken ilan edilen sözleşmenin 13. maddesine aykırı olarak düzenlendiği ve hukuka aykırı olduğunun tespit edilmesi üzerine tesis edilen dava konusu işlemin, hukuka aykırı olduğu ileri sürülerek kararın bozulması istenilmiştir.

KARŞI TARAFIN CEVABI

Cevap verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HAKİMİ : …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay İkinci Dairesince; Danıştay (Kapatılan) Onyedinci Dairesi tarafından, Danıştay Başkanlık Kurulunun 01/08/2016 günlü, K:2016/32 sayılı kararı uyarınca Danıştay Onuncu Dairesine; Danıştay Onuncu Dairesi tarafından ise, Danıştay Başkanlık Kurulunun 18/12/2020 günlü, K:2020/62 sayılı kararının "Ortak Hükümler" kısmının 6. fıkrası uyarınca, ayrıca bir gönderme kararı verilmeksizin Dairemize iletilen dosyada, Tetkik Hakiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve Vergi Mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı halinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.