Danıştay 2. Daire E.2021/10978 K.2023/3307

İlk Derece Mahkemesi Kararının Özeti

...

İdare Mahkemesinin temyize konu kararıyla; karayolu sınırları içinde kurulacak tesislerin ve eklentilerin mimarî, statik, tesisat projelerinin onaylanmasına ilişkin yetkinin ve her türlü fennî mesuliyetin Karayolları Genel Müdürlüğüne ait olduğu, Karayolları Genel Müdürlüğünün sorumluluğu altında bulunan bu yapıların 03/05/1985 tarihli ve 3194 sayılı İmar Kanunu'nda öngörülen yapı ruhsatiyesine tâbi olmadıkları, bu yapılarda yapılacak her türlü proje ve tadilatda ise yine Karayolları Genel Müdürlüğünün yetki ve sorumluluğunun bulunduğu,

bu haliyle, karayolu sınırları içinde kurulacak tesislerin ve eklentilerin mimarî, statik, tesisat projelerinin onaylanmasında belediyelerin bir yetkisinin bulunmadığı,.

Alışveriş, Dinlenme ve Konaklama Tesisi Projesi Zemin Kat Planında tadilata gidildiği, davacı Şirket tarafından işletilecek işyerinin bu tadilat projesinde bağımsız bölüm olarak gösterildiği, bu tadilat projesinin ise Karayolları Genel Müdürlüğünce 07/08/2015 tarihinde onaylandığı, bu nedenle davalı idarece davacı Şirketin işyeri olarak açmak istediği alanın.

Alışveriş Merkezinin ortak alanında kaldığından bahisle tesis edilen dava konusu işlemde hukuka uyarlık bulunmadığı gerekçesiyle dava konusu işlem iptal edilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Ortak kullanım alanı olan yerlerin kaçış yolu kapsamında olması nedeniyle, hiçbir şekilde bu alanları kapatan, engelleyen faaliyetlerde bulunulamayacağı, ortak alanda stand oluşturup buna numara verilmesinin bağlayıcılığının olmadığı, mevzuata aykırı olarak ortak alandan çıkarılan bir yere ruhsat verilmesinin mümkün olmadığı ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN CEVABI

Cevap verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HAKİMİ: …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay İkinci Dairesince, Danıştay Onuncu Dairesi tarafından, Danıştay Başkanlık Kurulunun 18/12/2020 günlü, K:2020/62 sayılı kararının "Ortak Hükümler" kısmının 6. fıkrası uyarınca, ayrıca bir gönderme kararı verilmeksizin Dairemize iletilen dosyada, Tetkik Hakiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı halinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.