Danıştay 2. Daire E.2021/11106 K.2023/3525

İlk Derece Mahkemesi Kararının Özeti

. İdare Mahkemesinin temyize konu kararıyla; dava dosyasındaki bilgi ve belgelerle, mahallinde 05/11/2015 günü yapılan keşif sonucunda düzenlenen bilirkişi raporunun birlikte değerlendirilmesinden, mevzuatımız uyarınca sıhhi işyerleri için otoparkının bulunması zorunluluğu bulunmadığı; otopark bulunması zorunluluğunun hipermarket, grosmarket ve megamarketler için getirildiği,

uyuşmazlık konusu işyerinin bulunduğu alan dikkate alındığında trafik yoğunluğunun artması muhtemel olmakla birlikte, trafik güvenliğini ve akışını sağlamakla görevli davalı idare ve Emniyet Teşkilatı tarafından gerekli önlemlerin alınması durumunda taşıt ve yaya trafiğine engel oluşturmayacağı, 880 santimetre genişliğindeki caddenin ambulans ve itfaiye geçişine oldukça uygun olduğu,

gerekli önlemlerin alınması halinde, uyuşmazlık konusu işyerinin faaliyete geçmesinin, karayolu trafik güvenliği açısından bir sakınca yaratmayacağı, davacının ruhsat başvurusunun reddine yönelik dava konusu işlemde hukuka uygunluk bulunmadığı gerekçesiyle dava konusu işlem iptal edilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davalı idare tarafından; dava konusu işyerinin, şehir girişine 50-60 metre ve tren yoluna ise 100 metre mesafede olduğu, bu haliyle trafikte aksamalara neden olacağı ve hem çalışanlar hem de ilçe halkı için tehlike arz edeceği, dava konusu işlemin hukuka uygun olduğu ileri sürülerek kararın bozulması istenilmiştir.

KARŞI TARAFIN CEVABI

Cevap verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HAKİMİ : …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay İkinci Dairesince; Danıştay (Kapatılan) Onyedinci Dairesi tarafından, Danıştay Başkanlık Kurulunun 01/08/2016 günlü, K:2016/32 sayılı kararı uyarınca Danıştay Onuncu Dairesine; Danıştay Onuncu Dairesi tarafından ise, Danıştay Başkanlık Kurulunun 18/12/2020 günlü, K:2020/62 sayılı kararının "Ortak Hükümler" kısmının 6. fıkrası uyarınca, ayrıca bir gönderme kararı verilmeksizin Dairemize iletilen dosyada, Tetkik Hakiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve Vergi Mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı halinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.