Danıştay 2. Daire E.2021/12858 K.2022/1533

Dava Konusu İstem

Dava; davacı şirketten ecrimisil bedeli ve faiz olarak 03/03/2006 tarihinde tahsil edilen toplam 25.313,50 TL ile davalı idareye ödeme tarihinden itibaren idareye başvuru tarihi olan 30/07/2010 tarihine kadar işlemiş faiz miktarı 27.588,20 TL'nin ödenmesi istemiyle yapılan başvurunun zımnen reddine ilişkin işlemin iptali ile davalı idareye ödenen 25.313,50 TL ile dava tarihi olan 19/10/2010 tarihine kadar işlemiş faiz miktarı 28.498,09 TL'nin toplamı olan 53.811,59 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek ticari faizi ile birlikte tazminine karar verilmesi istemiye açılmıştır.

İlk Derece Mahkemesi Kararının Özeti : ... İdare Mahkemesince, Danıştay Onuncu Dairesinin 01/02/2018 günlü, E:2016/14299, K:2018/290 sayılı bozma kararına uyularak verilen ... günlü, E: ... , K:... sayılı temyize konu kararıyla; dava konusu işlemin 3.438,58 TL'lik kısmının iptaline, tazminat isteminin kısmen kabulü ile 3.438,58 TL'nin ödeme tarihi olan 09/11/2010 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle davacıya ödenmesine, dava konusu işlemin ve tazminat isteminin 25.059,51 TL'lik kısmı yönünden davanın reddine, 25.313,50 TL'lik yönünden ise konusu kalmadığından bu kısım yönünden karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davalı idare tarafından, dava konusu işlemin hukuka uygun olduğundan bahisle kararın bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN CEVABI

Temyiz isteminin reddi gerektiği yolundadır.

DANIŞTAY TETKİK HAKİMİ : ...

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay İkinci Dairesince; Danıştay Onuncu Dairesi tarafından, Danıştay Başkanlık Kurulunun 18/12/2020 günlü, K:2020/62 sayılı kararının "Ortak Hükümler" kısmının 6. fıkrası uyarınca, ayrıca bir gönderme kararı verilmeksizin Dairemize iletilen dosyada, Tetkik Hakiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı halinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.