Danıştay 2. Daire E.2021/13853 K.2023/1782

İlk Derece Mahkemesi Kararının Özeti

... İdare Mahkemesinin temyize konu kararıyla; davacının, söz konusu işletmeyi, mülk sahibi tarafından kendisine devir hakkı verilen kiracısından, devir sözleşmesiyle devraldığı ve bu nedenle mülk sahibi ile aralarında imzalanmış bir kira sözleşmesine gerek olmadığı; devir sözleşmesi ile meşru olarak söz konusu işletmeyi devralan davacı ile mülk sahibinin arasında kira sözleşmesi bulunmadığı gerekçesiyle tesis edilen dava konusu işlemde hukuka uyarlık bulunmadığı gerekçesiyle iptaline hükmedilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davalı idare tarafından; mülk sahibi ile davacı arasında tahliye ve Mahkeme kararında da belirtilen devir yetkisi içeren protokolün geçerliliğine ilişkin davalar bulunduğu, taraflar arasında her türlü tereddütten ari bir kira akdinin varlığından söz edilemeyeceği belirtilerek dava konusu işlemin mevzuata uygun olduğu ileri sürülerek kararın bozulması istenilmiştir.

KARŞI TARAFIN CEVABI

İstemin reddi gerektiği yolundadır.

DANIŞTAY TETKİK HAKİMİ: …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay İkinci Dairesince; Danıştay Onuncu Dairesi tarafından, Danıştay Başkanlık Kurulunun 18/12/2020 günlü, K:2020/62 sayılı kararının "Ortak Hükümler" kısmının 6. fıkrası uyarınca, ayrıca bir gönderme kararı verilmeksizin Dairemize iletilen dosyada, Tetkik Hakiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve Vergi Mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı halinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.