Danıştay 2. Daire E.2021/14159 K.2021/800

... İdare Mahkemesinin ... günlü, E:..., K:... sayılı temyize konu kararıyla.

Emniyet hizmetlerinin önemi gereği ülke içinde bu hizmetin öngörülen seviyede ve aksama olmadan yürütülmesinin mutlak koşullarından birisinin de istenilen yer ve/veya görev için planlanan seviyede personel bulundurulması olduğu, idarenin kamu hizmetinin gerekleri doğrultusunda personelin görev yerini değiştirme konusunda kanunen sahip olduğu takdir yetkisini emniyet hizmetlerinin önem ve özelliğine uygun olarak kullandığı, bu takdir yetkisini kamu yararı ve hizmet gerekleri dışında subjektif (öznel) nedenlerle kullandığına dair herhangi bir bilgi, belge de bulunmadığı,

bu halde davacının kadro derecesi değişmeden eşdeğer bir göreve atandığı dikkate alındığında dava konusu işlemde kamu yararına ve hizmet gereklerine aykırılık görülmediği gerekçesiyle davanın reddine hükmedilmiştir.

Davanın reddine dair anılan kararın davacı tarafından temyiz edilmesi üzerine ... İdare Mahkemesince verilen ... günlü, E:..., K:... sayılı kararla; ...

İdare Mahkemesinin ... günlü, E:..., K:... sayılı kararının, Tebligat Kanunu'nun 21. maddesinin 2. fıkrası uyarınca 22/01/2016 tarihinde davacıya tebliğ edildiği; kararın bu tarihi izleyen günden itibaren otuz gün içerisinde, yani en geç 22/02/2016 Pazartesi gününe kadar temyiz edilmesi gerekirken; bu süre geçirildikten sonra 04/04/2016 gününde kayıtlara giren dilekçe ile yapılan temyiz isteminin süresinde olmadığı gerekçesiyle temyiz isteminin süre aşımı nedeniyle reddine dair verilen kararın, davacı tarafından temyiz edilmesi üzerine Danıştay Beşinci Dairesinin 15/02/2018 günlü, E:2016/28431, K:2018/9130 sayılı kararıyla;

davacının en son bilinen adresinin, dava dilekçesinde belirtilen "... Mah. .... Cd No:.../... .../..." adresi olmasına rağmen, İdare Mahkemesi kararının öncelikle dava dilekçesinde belirtilen bu adrese tebligata çıkartılmadan doğrudan davacının adres kayıt sisteminde yer alan ". Mah.. Sk.

No:…/… …" adresine Tebligat Kanununun 21. maddesinin 2. fıkrasına göre tebliğ edildiği, ancak davacıya yapılan bu tebligatın usulsüz bir tebligat olduğu, 7201 sayılı Kanunun 32. maddesi uyarınca, davacının temyiz dilekçesinde İdare Mahkemesi kararını 24/03/2016 tarihinde tebellüğ ettiği yönündeki beyanı esas alınarak, 04/04/2016 tarihinde mahkeme kaydına giren temyiz başvurusunun süresinde olduğunun kabul edilmesi gerektiği gerekçesiyle; ...

İdare Mahkemesinin ... günlü, E:..., K:... sayılı kararının bozulmasına karar verilmiştir.

Anılan karara karşı davalı idare tarafından yapılan karar düzeltme talebinin de aynı Dairenin … günlü, E:…, K:… sayılı kararı ile reddedilmesi neticesinde, ... İdare Mahkemesince, Danıştay kararı doğrultusunda işin esasına yönelik temyiz başvurusu yönünden dosyanın tekemmülü sağlandıktan sonra Danıştay'a gönderilmesi üzerine, ... İdare Mahkemesince davanın reddi yolunda verilen … günlü, E:…, K:… sayılı kararının, davacı tarafından temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacı tarafından; dava konusu atama işleminin hangi somut bilgi ve belgeye dayanılarak yapıldığının belirtilmediği, keyfi ve cezalandırma amaçlı, haksız ve hukuka aykırı aykırı bir işlem ile mağdur edildiği, idarenin eğitim hizmetlerinde ihtiyaç var denilerek kendisini ihtiyaca binaen atadığı Nevşehir Emniyet Müdürlüğünde 2 ay görev vermeden personel emrinde emrinde beklettiği ileri sürülerek İdare Mahkemesi kararının bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN CEVABI

Temyiz isteminin reddi gerektiği yolundadır.

DANIŞTAY TETKİK HAKİMİ : …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay İkinci Dairesince; Danıştay Beşinci Dairesi tarafından, Danıştay Başkanlık Kurulunun 18/12/2020 günlü, K:2020/62 sayılı kararının "Ortak Hükümler" kısmının 6. fıkrası uyarınca, ayrıca bir gönderme kararı verilmeksizin Dairemize iletilen dosyada, Tetkik Hakiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı halinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.