Danıştay 2. Daire E.2021/18573 K.2022/17

İlk Derece Mahkemesi Kararının Özeti

... İdare Mahkemesinin temyize konu kararıyla.

Mahkemenin ... günlü, E:..., K:... sayılı dava konusu işlemin kısmen iptali, kısmen ehliyet yönünden reddi, kısmen de incelenmeksizin reddi yolundaki kararının Danıştay (kapatılan) Onyedinci Dairesinin 15/03/2016 günlü, E:2015/7217, K:2016/1806 sayılı kararıyla iptale ilişkin kısmın bozulmasına, redde ilişkin kısmın onanmasına karar verildiği, davacının karar düzeltme talebi üzerine ise Danıştay Onuncu Dairesinin 10/03/2020 günlü, E:2016/14870, K:2020/1070 sayılı kararıyla karar düzeltme isteminin reddine karar verildiği, bozma kararına uyularak bozulan kısım yönünden;

dava konusu işyerinin yurtta barınan öğrencilere hizmet vermesinin işyeri niteliğini ve dolayısıyla ruhsat alma yükümlülüğünü ortadan kaldırmayacağı, davacı kurumun tabii olduğu mevzuatı uyarınca yurtlarda küçük işletmeler açılmasında herhangi bir engel bulunmamakla birlikte, bu tür işyerlerinin işyeri açma ve çalışma ruhsatından istisna olduğuna dair herhangi bir düzenlemenin bulunmadığı, ayrıca İşyeri Açma ve Çalışma Ruhsatlarına İlişkin Yönetmeliğin 6. maddesi uyarınca ilgili kurum ve kuruluşlar tarafından verilen izinlerin ruhsat alma yükümlülüğünü ortadan kaldırmayacağı anlaşıldığından,

dava konusu Encümen Kararı'nın işyerinin faaliyetten men edilmesine ilişkin kısmında hukuka aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Daire Kararının Özeti : Davacının temyiz başvurusu üzerine, Danıştay İkinci Dairesinin 24/05/2021 günlü, E:2021/191, K:2021/1699 sayılı kararıyla, temyize konu İdare Mahkemesi kararı, uyuşmazlığın, 1608 sayılı Kanun'un 1. maddesine dayanılarak mülkiyeti davacı idareye ait iş yerinin işyeri açma ve çalışma ruhsatı alınıncaya kadar faaliyetten men'ine ilişkin Belediye Encümeni kararından kaynaklandığı, bu haliyle encümen kararının 5326 sayılı Kanun'un 16. maddesinde belirtilen idari yaptırım niteliğinde bir işlem olduğu, 1608 sayılı Kanun'da ise, idari yaptırımlara karşı itiraz konusunda görevli Mahkemenin gösterilmediği,

Kabahatler Kanunu'nun 5560 sayılı Kanunla değişik 3. maddesinde belirtildiği üzere idari yaptırım kararlarına karşı kanun yoluna ilişkin hükümlerin, diğer kanunlarda aksine bir hüküm bulunmaması halinde uygulanacağının açıkça belirtilmiş olması karşısında, uyuşmazlığın 5326 sayılı Kabahatler Kanunu'nun 3. ve 27/1. maddeleri gereği adli yargı bünyesinde bulunan Sulh Ceza Hâkimliğince çözümlenmesi gerektiği sonucuna ulaşıldığı, bu durumda, İdare Mahkemesince davanın görev yönünden reddine karar verilmesi gerekirken, işin esasına girilerek bir karar verilmesinde usul hükümlerine uygunluk bulunmadığı gerekçesiyle bozulmuştur.

KARAR DÜZELTME TALEBİNDE

BULUNAN TARAFLARIN İDDİALAR

Davacı tarafından; davanın idari yargı düzeninde çözümlenmesi gerektiği, Gençlik ve Spor Bakanlığı'nın 351 sayılı Kanunla kurulmuş bir kamu kuruluşu olduğu, kurumun Yurt İdare ve İşletme Yönetmeliği'nin 33. maddesi, Küçük İşletmeler Statüsünün 1., 4. ve 14. maddelerinde ve 3572 sayılı Yönetmelikte ilgili düzenlemelerin bulunduğu, bir kantin işletmesinin ruhsata tabi olması için umuma açık yerlerden olması gerektiği, kantin işletmesinin sıhhi müessese olduğu ve umuma açık yerlerden olmadığı, sadece yurtta barınan öğrencilere hizmet verdiği,

sıhhi müessese olduğu ancak umuma açık işletme olmadığından 3572 sayılı Yönetmelik gereği Belediyenin ruhsat denetimine tabi olmadığı, bu nedenlerle karar düzeltme istemi kabul edilerek Danıştay İkinci Dairesince verilen kararın düzeltilmesi ile mahkeme kararının bozulması gerektiği ileri sürülmekte olup, davalı idare tarafından ise.

3572 sayılı Yönetmeliğin 6. maddesi uyarınca özel kanunlarında istisnalar hariç olmak üzere işyerlerinin ruhsat almak zorunda oldukları, karar düzeltme isteminin kabulü ile mahkeme kararının onanması gerektiği ileri sürülmektedir.

TARAFLARIN CEVABI

Taraflarca cevap verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HAKİMİ : ...

DÜŞÜNCESİ

Karar düzeltme isteminin kabulü ile mahkeme kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay İkinci Dairesince, Tetkik Hakiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü: Kararın düzeltilmesi dilekçesinde öne sürülen hususlar, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun Geçici 8. maddesi uyarınca uygulanmasına devam edilen 3622 sayılı Kanun ile değişik 54. maddesinin 1/c fıkrasına uygun bulunduğundan, tarafların karar düzeltme isteminin kabulü ile Danıştay İkinci Dairesinin 24/05/2021 günlü, E:2021/191, K:2021/1699 sayılı kararı kaldırılarak uyuşmazlığın esası yeniden incelendi:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.