Danıştay 2. Daire E.2021/1992 K.2024/134

İlk Derece Mahkemesi Kararının Özeti

.

İdare Mahkemesinin temyize konu kararıyla; davacı hakkında adli tahkikata başlanılması üzerine yapılan soruşturma sonucunda düzenlenen disiplin soruşturma raporu ile dosyada bulunan bilgi ve belgelerin birlikte değerlendirilmesi neticesinde; dava konusu disiplin cezasına dayanak teşkil eden 31/03/2012 tarihli olayın gerçekleşme şekli, olayla ilgili davacının davranış biçimi gözönünde bulundurulduğunda, söz konusu olayla ilgili olarak eyleminin "bildiği veya gördüğü bir suçun izlenmesi veya suçlunun yakalanması için gerekli girişimde bulunmamak" kapsamında değerlendirilmesine olanak bulunmadığından,

Emniyet Teşkilatı Disiplin Tüzüğünün 8/14. maddesi uyarınca meslekten çıkarma cezasıyla cezalandırılmasına ilişkin işlemde hukuka uyarlık görülmediği gerekçesiyle dava konusu işlemin iptaline karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davalı idare tarafından; davacının, disiplin soruşturmasıyla sübut bulan eylemi nedeniyle tesis edilen dava konusu işlemin hukuka uygun olduğu, disiplin cezasına konu iddialarla ilgili olarak davacı hakkında ceza mahkemesince verilen karar sunularak, yeterli gerekçeye dayanmayan mahkeme kararının bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN CEVABI

Cevap verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HAKİMİ : …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay İkinci Dairesince, Danıştay (Kapatılan) Onaltıncı Dairesi tarafından Danıştay Beşinci Dairesine, Danıştay Beşinci Dairesi tarafından da Danıştay Başkanlık Kurulunun 18/12/2020 günlü, K:2020/62 sayılı kararının "Ortak Hükümler" kısmının 6. fıkrası uyarınca, ayrıca bir gönderme kararı verilmeksizin Dairemize iletilen dosyanın tekemmül ettiği anlaşıldığından, yürütmenin durdurulması istemi hakkında bir karar verilmeksizin, Tetkik Hakiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı halinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.