Danıştay 2. Daire E.2021/3841 K.2022/5053

İlk Derece Mahkemesi Kararının Özeti

... İdare Mahkemesinin temyize konu kararıyla; davacının başvurusunun İlçe Emniyet Müdürlüğü tarafından, genel emniyet ve asayiş açısından uygun görülmediği yolundaki görüş yazısına atıfta bulunularak ve başvuru konusunda başka herhangi bir inceleme yapılmaksızın ve bir neden gösterilmeksizin reddedildiği, içkili yer bölgesi içinde bulunan işyerine ilişkin ruhsat başvurusunun reddine esas alınan kolluk kuvveti görüşündeki hususların idarenin temel görevlerinden birisi olan asayiş ve kamu güvenliğinin sağlanmasına engel teşkil etmeyeceği dikkate alındığında, genel asayiş ve emniyet yönünden sakınca bulunduğundan bahisle ruhsat başvurusunun reddine ilişkin işlemde hukuka uygunluk görülmediği gerekçesiyle dava konusu işlem iptal edilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davalı idare tarafından; söz konusu işlemin tesisinde mevzuatta öngörüldüğü üzere emniyetten görüş istendiği, emniyetin olumsuz görüşü üzerine ruhsat başvurusunun reddedildiği; bu sebeplerden sorgulanması gerekenin belediyelerinin işlemi olmayıp emniyetin görüş vermek suretiyle tesis ettiği idari işlem olduğu; öte yandan emniyetten olumsuz görüş gelmesi halinde, belediyelerinin bu görüşü dikkate almaksızın işlem tesis ederek ruhsat talebini kabul etmesinin kanuna aykırı bir durum olacağı; zira emredici bir şekilde kanun ve yönetmelik maddeleri emniyetin görüşünün alınmasını zorunlu kıldığı; ilçe emniyet müdürlüğü kanunla kendisine verilen yetkiyi kullanarak işyeri hakkındaki görüşünü usulüne uygun olarak ve gerekçelendirerek verdiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN CEVABI

Cevap verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HAKİMİ: …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay İkinci Dairesince; Danıştay (Kapatılan) Onyedinci Dairesi tarafından Danıştay Onuncu Dairesine ve Danıştay Onuncu Dairesi tarafından ise, Danıştay Başkanlık Kurulunun 18/12/2020 günlü, K:2020/62 sayılı kararının "Ortak Hükümler" kısmının 6. fıkrası uyarınca, ayrıca bir gönderme kararı verilmeksizin Dairemize iletilen dosyada, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı halinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.