Danıştay 7. Daire E.2021/3861 K.2022/4035

Dava konusu istem: Davacının 02/07/2008-31/12/2008 tarihleri arasında yaptığı mal teslimlerine ilişkin olarak vergi inceleme raporundaki öneri doğrultusunda 2008 yılının Temmuz ila Aralık dönemleri için tarh edilen özel tüketim vergileri ile kesilen vergi ziyaı cezaları aynı dönemler için kesilen özel usulsüzlük cezasının iptali istemiyle açılmıştır.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Kısmen bozma kararına uymak suretiyle; özel usulsüzlük cezasına hasren yapılan inceleme sonucunda, 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 353. maddesinin 1. bendine göre özel usulsüzlük cezası uygulanabilmesi için, maddede sayılan belgelerin verilmediği ve alınmadığının veya düzenlenen belgelerde gerçek meblağlardan farklı meblağlara yer verildiğinin hukuken itibar edilecek biçimde somut olarak tespitinin gerekli olduğu,

uyuşmazlık konusu olayda ise, 02/07/2008 tarihi ile Danıştay Yedinci Dairesinin 21/10/2008 gün ve E:2008/4504 sayılı kararının Başbakanlığa tebliğ tarihi olan 27/11/2008 tarihi arasındaki dönem için 2008/13835 sayılı Bakanlar Kurulu Kararının 1. maddesinde yer alan maktu vergi tutarı olan 0,9345 TL, 27/11/2008 tarihi ile 2008/14387 sayılı Bakanlar Kurulu Kararının yürürlüğe girdiği 18/12/2008 tarihi arasındaki dönem için 2008/13835 sayılı Bakanlar Kurulu Kararından önce geçerli olan 2005/8392 sayılı Bakanlar Kurulu Kararı ile belirlenmiş olan 0,35 TL,

2008/14387 sayılı Bakanlar Kurulu Kararının yürürlüğe girdiği 18/12/2008 tarihinden sonrası için 0,92 TL, 5838 sayılı Kanun'un 13. maddesinin yürürlüğe girdiği 28/02/2009 tarihinden itibaren 0,9345 TL'nin uygulanması gerekeceğinden bahisle özel usulsüzlük cezası kesildiği anlaşılmış olup, uygulanacak vergi oranının değişmiş olmasının söz konusu mamüllere ilişkin faturalardaki meblağın eksik beyan edildiğini göstermeyeceğinden, özel usulsüzlük cezasının kesilmesine ilişkin Kanunda aranılan şartların olayda gerçekleşmediği;

davacı tarafından üretilen ve satılan mamüllere uygulanacak vergi oranının değişmesinin, anılan maddede özel usulsüzlük cezası kesilmesini gerektiren eylemler arasında gösterilmediği gibi, bu durum maddenin getiriliş amacına da uygun düşmediğinden, özel usulsüzlük cezası yönünden mevzuat hükümlerindeki değişikliğe dayanılarak bulunan vergi farkları üzerinden kesilen cezalarda hukuka uyarlık bulunmadığı gerekçesiyle işlemin iptaline karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacının yaptığı mal teslimlerine ilişkin olarak verdiği özel tüketim vergisi beyannamelerinde bildirdiği mal miktarı üzerinden hesaplanan ve tecil edilen vergiyi 2008/13835 ve 2008/14387 sayılı Bakanlar Kurulu Kararlarına göre yeniden belirlenen oranlara göre değil de 02/07/2008 tarihinden önce yürürlükte bulunan oranlara göre hesapladığının tespit edildiğinden, tesis edilen işlemde hukuka aykırılık bulunmadığı ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'İN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan kararın onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Yedinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı halinde mümkündür. Anılan Kanun'un 50. maddesinin 4. fıkrasında, "Danıştayın bozma kararına uyulduğu takdirde, bu kararın temyiz incelemesi, bozma kararına uygunlukla sınırlı olarak yapılır." hükmü bulunmaktadır.

Bu durumda, mahkeme kararlarının Danıştay tarafından bozulması halinde, mahkemelerce bozmaya ilişkin kararlar üzerine yeniden verilen kararlara karşı yapılan temyiz başvuruları, bozma kararındaki esaslara uyulup uyulmadığı yönünden incelenebilecektir.

Temyiz istemine konu yapılan kararın Dairemizin 15/11/2019 tarih ve E:2016/3955, K:29/6018 sayılı kararındaki esaslar doğrultusunda verildiği anlaşıldığından, temyiz konusu karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.