Danıştay 4. Daire E.2021/3875 K.2022/5839

2- … VEKİLİ : Av. …

İSTEMİN KONUSU

… Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının temyizen incelenerek taraflarca aleyhlerine olan hüküm fıkralarının bozulması istenilmektedir.

YARGILAMA SÜRECİ

Dava konusu istem : Davacı adına sahte fatura düzenleme faaliyetinde bulunarak komisyon geliri elde ettiğinden bahisle vergi inceleme raporlarına istinaden re'sen tarh edilen tekerrür hükümleri uygulanmak suretiyle kesilen üç kat vergi ziyaı cezalı 2016 yılı gelir vergisi, 2016/1-3 dönemi üç kat vergi ziyaı cezalı geçici vergi, 2016/4-6, 7-9 ve 10-12 dönemleri tekerrür hükümleri uygulanmak suretiyle kesilen üç kat vergi ziyaı cezalı geçici vergi, 2016/1, 2, 3, 4, 5 dönemleri üç kat vergi ziyaı cezalı katma değer vergileri ve 2016/6, 7, 8, 9, 10, 11,

12 dönemleri tekerrür hükümleri uygulanmak suretiyle kesilen üç kat vergi ziyaı cezalı katma değer vergileri ile 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 353/1 maddesi uyarınca 2016 yılı için kesilen özel usulsüzlük cezasının kaldırılması istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... Vergi Mahkemesince verilen … tarih ve E:…, K:… sayılı kararda; davacının 2016 yılına ilişkin hesap ve işlemlerinin sahte belge düzenleme yönünden incelenmesi neticesinde düzenlenen … tarih ve …-…-… sayılı Vergi Tekniği Raporunda; davacının gerçek faaliyetinin yanında 2016 ve 2017 yıllarında. Kağıtçılık Dış Tic. Ltd.

Şti.ne düzenlenen belgelerin herhangi bir mal veya hizmet teslimi olmaksızın, komisyon karşılığı gelir elde etmek amacıyla düzenlenen sahte faturalar olduğunun belirtildiği, bu vergi tekniği raporundaki tespitler esas alınarak davacı hakkında düzenlenen vergi inceleme raporlarına istinaden dava konusu tarhiyatların yapıldığı olayda, davacı hakkında düzenlenen vergi tekniği raporundaki tespitler ve dosyadaki diğer tüm bilgi ve belgeler incelendiğinde, davacı şirketin çok cüzi sermayeyle (ödenmiş 5.000,00TL) ve banka kredisi kullanmadan 2016 yılında 6.165.026,59TL, 2017 yılında ise 8.687.710,21TL satış hacmine ulaşması,

beyan edilen tutarda katma değer vergisi matrahını elde edebilecek iş yeri kapasitesi ve ekipmanının olmaması, yüksek katma değer vergisi matrahı beyan etmesine rağmen ödenmesi gereken katma değer vergisinin yok denecek kadar az olması, Ba/Bs bildirimlerinde 2016 yılında alım tutarı ile mal aldığı firmaların beyanları arasında 2.239.727,00TL, 2017 yılında ise 514.649,00TL fark bulunması, 2016 yılında mal aldığı firmaların %98'inin, 2017 yılında ise %99'unun sahte belge düzenleme yönünden vergi incelemesi olan mükelleflerden meydana gelmesi,

bunların 2016 yılında %43'ü, 2017 yılında ise %36'sı hakkında sahte belge düzenlemeden vergi tekniği raporları bulunması, davacı şirketin hesabına gelen paraların aynı gün ve aynı saat içerisinde nakit olarak çekilmesi, mal satımında bulunulmayan firmalara bazı çeklerin ciro edilmesi hususları birlikte değerlendirildiğinde; davacı tarafından 2016 ve 2017 yıllarında ... Kağıtçılık Dış Tic. Ltd.

Şti.'ne düzenlenen belgelerin sahte belge olduğu sonucuna varılarak, Danıştay içtihatları doğrultusunda %2 oranında komisyon geliri hesaplanarak takdir edilen matrahlar üzerinden re'sen tarh edilen dava konusu üç kat vergi ziyaı cezalı gelir vergisi tarhiyatında ve davacının sahte fatura düzenleme faaliyetinde bulunarak komisyon geliri elde ettiğinden bahisle … tarih, …-…-… sayılı Vergi İnceleme Raporuna istinaden davacı adına re'sen tarh edilen 2016/1 ila 12 dönemleri üç kat vergi ziyaı cezalı katma değer vergisi tarhiyatlarında hukuka aykırılık bulunmadığı,

193 sayılı Kanun'un mükerrer 120. maddesi uyarınca mahsup dönemi geçen geçici vergi aslı için tarhiyat yapılamayacağından, dava konusu geçici vergilerde hukuka uyarlık görülmediği, geçici verginin yıllık vergiye mahsuben alınan peşin bir vergi olması nedeniyle yol açılan geçici vergi kaybından dolayı bir kat vergi ziyaı cezası uygulanması gerektiğinden dava konusu üç kat vergi ziyaı cezalarının, bir kata ilişkin kısmında hukuka aykırılık bir katı aşan kısmında hukuka uygunluk bulunmadığı,

dava konusu 2016 yılı gelir vergisi, 2016/4-6, 7-9, 10-12 dönemleri gelir geçici vergisi ve 2016/6, 7, 8, 9, 10, 11, 12 dönemleri katma değer vergisine ilişkin olarak kesilen vergi ziyaı cezalarına tekerrür hükümlerinin uygulanabilmesi için, 2015 ve önceki yıllarda kesinleşen bir vergi ziyaı cezası bulunması gerekmekte iken tekerrüre dayanak alınan vergi ziyaı cezasının ise 2016 yılına ilişkin olduğu anlaşıldığından, dava konusu vergi ziyaı cezalarına tekerrür uygulanarak cezanın artırılmasında hukuka uyarlık bulunmadığı,

sahte fatura ticaretinden elde edilen komisyon geliri için fatura düzenlenmesi 213 sayılı Kanun'un 353. maddesinin 1. fıkrasında özel usulsüzlük cezası kesilmesi gereken eylemler arasında gösterilmediği gibi kesilen ceza, maddenin öngörülüş amacına uygun düşmediğinden, kesilen özel usulsüzlük cezasında hukuka uygunluk bulunmadığı sonucuna varılmıştır. Belirtilen gerekçelerle davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Bölge İdare Mahkemesince; istinaf başvurularına konu Vergi Mahkemesi kararının usul ve hukuka uygun olduğu ve taraflarca ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurularının reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDEN DAVACININ İDDİALARI

Davacı tarafından, mal alışlarının gerçek olduğu, ödemelerinin çekle yapıldığı, eksik incelemeye dayalı olarak tarhiyat yapıldığı ileri sürülerek kararın aleyhe olan hüküm fıkralarının bozulması istenilmektedir.

TEMYİZ EDEN DAVALININ İDDİALARI

Davalı idare tarafından, somut olayda tekerrür uygulamasına ve özel usulsüzlük cezası kesilmesine ilişkin şartların yerinde olduğu, davacı hakkında düzenlenen raporlar uyarınca yapılan işlemlerin hukuka uygun olduğu ileri sürülerek kararın aleyhe olan hüküm fıkralarının bozulması istenilmektedir.

DAVACININ SAVUNMASI

Cevap verilmemiştir.

DAVALININ SAVUNMASI

Cevap verilmemiştir.

TETKİK HÂKİMİ: …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz istemlerinin reddi ile kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçelerde ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.