Danıştay 2. Daire E.2021/776 K.2022/5115

İlk Derece Mahkemesi Kararının Özeti

... İdare Mahkemesinin temyize konu kararıyla; davacıya ait işyerinde fuhuş yapıldığına yönelik kolluk kuvvetlerince ilgili mevzuat hükümleri uyarınca yapılan herhangi bir denetim ve kontrol bulunmadığı, Gürcistan uyruklu bir kadının ifadesi dışında söz konusu eylemleri doğrulayan somut bir tespite yer verilmediği, davacıya ait işyerinde fuhuş yapıldığını ortaya koyan somut bir tespite yer verilmeden söz konusu işyerine fuhuş nedeniyle daha önceden de işlem yapıldığı hususu dayanak gösterilerek tesis edilen işlemde hukuka uygunluk bulunmadığı gerekçesiyle dava konusu işlemin iptaline hükmedilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davalı idare tarafından,; dava konusu işyerinin daha önce de aynı eylem nedeniyle 03/12/2013 tarihli olur ile 20 gün süreyle faaliyetten men edildiği, dava dışı bayanın ifadesinin eylemin yapıldığını desteklediği ve iş yerine daha önce de işlem yapılmış olması ve söz konusu işyerine kimlik bildirme kanununa muhalefetten ve başka nedenlerle birçok defalar idari para cezası verildiği, dava konusu işlemin hukuka uygun olduğu ve mahkeme kararının bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN CEVABI

Cevap verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HAKİMİ: …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay İkinci Dairesince; Danıştay (Kapatılan) Onyedinci Dairesi tarafından, Danıştay Başkanlık Kurulunun 01/08/2016 günlü, K:2016/32 sayılı kararı uyarınca Danıştay Onuncu Dairesine; Danıştay Onuncu Dairesi tarafından ise, Danıştay Başkanlık Kurulunun 18/12/2020 günlü, K:2020/62 sayılı kararının "Ortak Hükümler" kısmının 6. fıkrası uyarınca, ayrıca bir gönderme kararı verilmeksizin Dairemize iletilen davada, Tetkik Hakiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı halinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.