Danıştay 2. Daire E.2021/8491 K.2024/372

Dava Konusu İstem

Dava, ... İl Emniyet Müdürlüğü emrinde 4. sınıf emniyet müdürü olarak görev yapan davacının, 2 kez "hizmet içinde resmi sıfatının gerektirdiği saygınlığı ve güven duygusunu sarsacak eylem ve davranışlarda bulunmak" fiilini işlediğinden bahisle Emniyet Örgütü Disiplin Tüzüğü'nün 7/B-1 maddesi uyarınca 2 kez ayrı ayrı 16 ay uzun süreli durdurma cezası ile cezalandırılması gerekmekte ise de, öğrenim durumu itibarıyla yükselebileceği kadronun son kademesinde bulunduğundan 657 sayılı Devlet Memurları Kanunu'nun 125/5 maddesi uyarınca, bu cezaların 2 kez ayrı ayrı brüt aylığının 1/4 oranında kesilmesi şeklinde uygulanmasına ilişkin Emniyet Genel Müdürlüğü Yüksek Disiplin Kurulunun ... günlü, ... sayılı kararının iptali istemiyle açılmıştır.

İlk Derece Mahkemesi Kararının Özeti : ... İdare Mahkemesinin... günlü, E:...

K:... sayılı temyize konu kararıyla;dosyanın incelenmesinden, çilingir malzemesinin gerek demirbaşa kaydedilmesinden gerekse yeterli araştırma yapılmadan alınmasında sorumluluğu bulunan davacının, Emniyet Örgütü Disiplin Tüzüğü'nün 7/B-1 maddesi uyarınca 2 kez ayrı ayrı "16 ay uzun süreli durdurma cezası" ile cezalandırılması gerekmekte ise de, bu cezanın öğrenim durumu itibarıyla yükselebileceği kadronun son kademesinde bulunduğundan 657 sayılı Kanun'un 125/5 maddesi uyarınca bu cezaların 2 kez ayrı ayrı brüt aylığının 1/4 oranında kesilmesi şeklinde uygulanmasında hukuka aykırılık bulunmadığı;

her ne kadar davacı tarafından, idarenin soruşturmaya konu olayı 2014 yılının Ocak ayında öğrenmesine rağmen soruşturma onayının 20/05/2014 tarihinde alındığı, dolayısıyla bir ay içerisinde soruşturmaya başlanılmadığından, 657 sayılı Devlet Memurları Kanunu'nun 127. maddesi uyarınca soruşturmanın zamanaşımına uğradığı iddia edilmekte ise de, Terörle Mücadele Dairesi Başkanlığının iş ve işlemlerinin son 3 yılı kapsayacak şekilde incelenmesinin Emniyet Genel Müdürlüğünün 16/01/2014 günlü, 826 sayılı onayı ile başlatıldığı ve 21/02/2014 günlü, 1488 sayılı işlem ile müfettiş görevlendirildiği,

dolayısıyla süresinde soruşturmaya başlandığı görüldüğünden, bu iddiaya itibar edilmediği gerekçeleriyle davanın reddine karar verilmiştir.

Daire Kararının Özeti : Davacının temyiz başvurusu üzerine, Danıştay Beşinci Dairesinin 26/06/2019 günlü, E:2016/37195, K:2019/4384 sayılı kararıyla, İdare Mahkemesi söz konusu disiplin cezaları için ayrı ayrı dava açılmak üzere 2577 sayılı Kanun'un 15/1-d maddesi uyarınca dava dilekçesinin reddine karar verilmesi gerekirken, işin esasına girilerek karar verilmesinde hukuki isabet görülmediği gerekçesiyle temyize konu İdare Mahkemesi kararı bozulmuştur.

KARAR DÜZELTME TALEBİNDE

BULUNANIN İDDİALARI

Davalı idare tarafından, dava konusu işlemin hukuka uygun olduğu ileri sürülerek, Danıştay Beşinci Dairesince verilen kararın düzeltilmesi istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN CEVABI

Cevap verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HAKİMİ :...

DÜŞÜNCESİ

Karar düzeltme isteminin kabulü ile İdare Mahkemesi kararının onanması reddi gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay İkinci Dairesince; Danıştay Beşinci Dairesi tarafından Danıştay Başkanlık Kurulunun 18/12/2020 günlü, K:2020/62 sayılı kararının "Ortak Hükümler" kısmının 6. fıkrası uyarınca, ayrıca bir gönderme kararı verilmeksizin Dairemize iletilen dosyada, Tetkik Hakiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

Kararın düzeltilmesi dilekçesinde ileri sürülen nedenler, 2577 sayılı Kanun'un Geçici 8. maddesi uyarınca uygulanmasına devam edilen 3622 sayılı Kanun ile değişik 54. maddesi hükmüne uygun bulunduğundan, davalı idarenin karar düzeltme isteminin kabulü ile İdare Mahkemesi kararının bozulmasına dair Danıştay Beşinci Dairesinin 26/06/2019 günlü, E:2016/37195, K:2019/4384 sayılı kararı kaldırılarak uyuşmazlık yeniden incelendi:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.