Danıştay 2. Daire E.2021/8565 K.2021/700

İlk Derece Mahkemesi Kararının Özeti

...

İdare Mahkemesinin temyize konu kararıyla; kanun koyucunun görev verdiği makamların sorumlu tutulabilmesi için gerekli takdir yetkileriyle donatarak farklı seçenekler arasından tercih yapmalarına imkan sağlamış olduğu, bu yetkinin hangi alternatifin tercih edilerek uygulanacağının idareye bırakıldığı, yargı mercilerince verilecek kararlarla da idarenin bir tercihe zorlanmasının yasaklandığı, zira burada takdir yetkisinin kullanılmasının idari işlemin hukukiliği ile değil, yerindeliği ile ilgili olduğu,

özellikle idari görevler açısından mevzuatında öngörülen nitelikleri taşıyanlar arasından tercih yapabilmeleri için atamaya yetkili makamlara bu yetkinin tanındığı, işin ehli olanlardan hangisinin tercih edileceği, bunların kazanılmış hak aylık derecesiyle ne zaman nerede çalıştıracağı hususunun o kamu hizmetinin yürütülmesinden sorumlu ve atama yetkisi verilmiş makamlara bırakıldığı;

davalı idarenin kamu hizmetinin gerekleri doğrultusunda personelin görev yerini değiştirme konusunda kanunen sahip olduğu takdir yetkisini üst düzey kamu hizmetinin önem ve özelliğine uygun olarak kullandığı ve davacıyı kadro derecesi değişmeden 657 sayılı Kanun'un 76. maddesinde yer verilen düzenlemeye uygun bir kadroya atadığı dikkate alındığında, davacının daire başkanlığı görevinden alınarak kurum içi araştırmacı kadrosuna atanmasına ilişkin dava konusu işlemde hukuka aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine hükmedilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacı; dava konusu işlemin iptalinden sonra davalı idarenin yargı kararını etkisiz kılmak amacıyla kendisini önce mühendis, bu işlemin iptali sonrasında da başkanlık müşaviri kadrosuna atadığını, idare mahkemesinin ret yönündeki kararının Danıştay içtihatları ile çeliştiğini, kararda üst düzey görevden almanın idarenin geniş takdir yetkisine dayandırıldığını, bunun denetiminin de yargısal değil yerindelik denetimi olacağının belirtildiğini, bundan böyle üst düzey görevden almalarda ilgilisinin maruz kaldığı haksızlıklar için dava açmasına gerek olmadığını,

Danıştayın bozma kararına uyularak verilen mahkeme kararıyla hak arama özgürlüğünün kısıtlandığını, bu karar ile idari işlemlerin yargısal denetimi bakımından üst düzey memur - alt düzey memur ayrımı getirildiğini, meseleye sadece daire başkanlığı açısından bakıldığını, daire başkanlığından alındıktan sonra atamasının yapıldığı araştırmacı kadrosunun özlük haklarının aynı olup olmadığı hususunun irdelenmediğini, dava konusu işlem nedeniyle maaşında ciddi oranda düşüş olduğunu, adalet mekanizmasının kararlarındaki istikrarın hukuk devletinin sigortası olduğunu, dava konusu işlemin hukuka aykırı olduğunu ileri sürmektedir.

KARŞI TARAFIN CEVABI

Temyiz isteminin reddi gerektiği yolundadır.

DANIŞTAY TETKİK HAKİMİ : …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay İkinci Dairesince, Danıştay Beşinci Dairesi tarafından, Danıştay Başkanlık Kurulunun 18/12/2020 günlü, K: 2020/62 sayılı kararının "Ortak Hükümler" kısmının 6. fıkrası uyarınca, ayrıca bir gönderme kararı verilmeksizin Dairemize iletilen dosyada, Tetkik Hakiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı halinde mümkün olup, 50. maddesinin dördüncü fıkrasında ise Danıştayın bozma kararına uyulduğu takdirde, bu kararın temyiz incelemesinin, bozma kararına uygunlukla sınırlı olarak yapılacağı hükme bağlanmıştır. ... İdare Mahkemesinin temyize konu kararı; Danıştay Beşinci Dairesinin 19/04/2017 günlü, E:2016/21176, K:2017/10865 sayılı bozma kararında belirtilen gerekçeler göz önüne alınarak verilmiş bir karar olduğundan, usul ve hukuka uygun bulunmakta ve bozulmasını gerektirecek bir hukuka aykırılık taşımamaktadır.