KÜNYE
Danıştay 2. Daire Başkanlığı 2022/1274 E., 2025/5041 K.·T.C. Danıştay İkinci Daire
- Karar tarihi
- 11 Kasım 2025
- Esas No
- 2022/1274
- Karar No
- 2025/5041
- Temyiz eden (davacı)
- ...
- Vekili
- Av. ...
- Karşı taraf (davalı)
- ... Müdürlüğü
- Vekili
- Av. ...
- İstemin konusu
- ... Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesince verilen ... günlü, E:..., K:... sayılı kararın, dilekçede yazılı nedenlerle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesi uyarınca temyizen incelenerek bozulması isteminden ibarettir.
- Yargılama süreci
- —
Karar Metni
569 kelime·3 dk okuma·6 bölüm
Dava Konusu İstem
Dava; davacı tarafından, İstanbul İl Emniyet Müdürlüğü bünyesinde Polis Memuru olarak görev yapmaktayken "Yetkisini veya nüfuzunu kendisine veya başkalarına çıkar sağlamak amacıyla ya da kin ve dostluk gibi nedenlerle kötüye kullanmak" fiilini işlediğinden bahisle, 7068 sayılı Kanun'un 8/6-ç maddesi uyarınca meslekten çıkarma cezasıyla cezalandırılmasına ilişkin Emniyet Genel Müdürlüğü Yüksek Disiplin Kurulu'nun ... günlü,... sayılı kararının iptali istemiyle açılmıştır.
İlk Derece Mahkemesi Kararının Özeti :... İdare Mahkemesinin... günlü, E:..., K:... sayılı kararıyla; uyuşmazlığa ilişkin bilgi ve belgeler ile 19/03/019 tarihli soruşturma raporu birlikte incelendiğinde, davacının 03/09/2018 günü TEM Otoyolu Çamlıca gişeler bağlantısı trafik kontrol noktasında görevli olduğu, rutin kontroller sırasında A.
A. isimli şahsın arkadaşları ile birlikte davacı tarafından durdurulduğu, kendisine alkol kontrolü yapılacağının söylendiği, sonrasında ise alkolmetreyi üfleyip üflememe noktasında taraflar arasında para pazarlığı yapıldığı, bu olayın A.
A. tarafından ses kaydının alındığı, ses kayıtlarına ilişkin tape kayıtlarında davacının, söz konusu şahıs ve yanındaki arkadaşları ile para pazarlığı yaptığının açıkça yer aldığı, ancak görüntülerin net olmamasından dolayı paranın alınıp alınmadığının tespit edilemediği, öte yandan, bahse konusu olay nedeniyle davacının yapılan ceza yargılaması sonucunda...
Ağır Ceza Mahkemesinin ... günlü, ... esas sayılı kararı ile rüşvet almak suçunu işlediğinden bahisle 3 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiğinin anlaşıldığı, bu durumda, davacıya isnat olunan eylemin sübuta erdiği gerekçesiyle davanın reddine hükmedilmiştir.
Bölge İdare Mahkemesi Kararının Özeti : ... Bölge İdare Mahkemesi.... İdari Dava Dairesinin temyize konu kararıyla; Mahkeme kararının usul ve hukuka uygun bulunduğu gerekçesiyle, istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.
TEMYİZ EDENİN İDDİALARI
Davacı tarafından, ceza yargılamasında verilen kararın hukuka aykırı olarak elde edilen ses kaydına dayandığı, idare mahkemesinin bu hükümle bağlı olmadığı, suçunun şüpheden uzak delillerle ispatlanmadığı, idare tarafından ceza verilirken geçmiş hizmetlerinin göz önünde bulundurulmadığı, temyize konu kararın gerekçesiz olarak verildiği ileri sürülmektedir.
KARŞI TARAFIN CEVABI
Temyiz isteminin reddi gerektiği yolundadır.
DANIŞTAY TETKİK HAKİMİ...
DÜŞÜNCESİ
Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının açıklama ile onanması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay İkinci Dairesince, Tetkik Hakiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra davacının duruşma istemi 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 17. maddesinin 2. fıkrası uyarınca yerinde görülmeyerek gereği görüşüldü:
HUKUKİ DEĞERLENDİRME
Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı halinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir. Öte yandan, davacının rüşvet almak suçundan mahkumiyetine dair ... Ağır Ceza Mahkemesince verilen... günlü, E:..., K:...sayılı karara karşı davacı tarafından yapılan istinaf başvurusunun, ... Bölge Adliye Mahkemesi .... Ceza Dairesi'nin... günlü, E:..., K:...sayılı kararıyla kesin olarak reddedildiği anlaşılmaktadır.
Danıştay 2. Daire, E. 2022/1274, K. 2025/5041, 11 Kasım 2025 tarihli karar · Kaynak: Danıştay Karar Arama