Danıştay 2. Daire E.2022/1335 K.2022/2412

İlk Derece Mahkemesi Kararının Özeti

.. İdare Mahkemesinin temyize konu kararıyla; dosyaya sunulan bilgi ve belgelere göre.

29/05/2002 tarihinden itibaren Ankara İç Anadolu Bölge Müdürlüğü, Ankara İl Çevre ve Orman Müdürlüğü ile Ankara Orman Bölge Müdürlüğü emrinde mühendis olarak yaklaşık on bir yıl hizmet süresi bulunan ve rotasyona tabi personelden olduğu açık olan davacının, atama talep başvuru formunda on beş tercihe yer verdiği, davacının tercihlerine atanmasının önünde hukuki bir engel bulunmamasına rağmen, tercihlerinin değerlendirmeye alınmayarak tercih dışı Eskişehir Orman Bölge Müdürlüğü, 138 nolu Orman Kadastro Başmühendisliği emrine atandığının anlaşıldığı,

tercihleri arasından 1.,2.,6.,10.,11.,12.,13.,14. sıradaki tercihlerine (atanan en düşük puanlı kişi 11,75) puanının (8,521) yetersiz olması nedeniyle atanamamışsa da, 3.,4.,5.,7.,8.,9. sıradaki tercihlerine herhangi bir atama yapılmadığı ve atanabileceği boş kadroların bulunduğu anlaşıldığından, davacının Eskişehir Orman Bölge Müdürlüğü, 138 nolu Orman Kadastro Başmühendisliği emrine atamasının yapılmasına ilişkin dava konusu işlemde hukuka uyarlık bulunmadığı gerekçesiyle dava konusu işlemin iptaline hükmedilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davalı idare tarafından; davacının rotasyon uygulaması kapsamında tamamı Ankara il merkezinde bulunan Genel Müdürlüğün merkez ve taşra teşkilatında yer alan toplamda on beş adet atama tercihinde bulunduğu, sistem üzerinden yapılan değerlendirme sonucu bu tercihlerinden hiçbirine atamasının yapılamadığı ve personel ihtiyacına binaen dava konusu işlemle Eskişehir iline atandığı, dava konusu işlemde mevzuata aykırılık bulunmadığı ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN CEVABI

Temyiz isteminin reddi gerektiği yolundadır.

DANIŞTAY TETKİK HAKİMİ : …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay İkinci Dairesince, Tetkik Hakiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı halinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.