Danıştay 2. Daire E.2022/3275 K.2022/5049

İlk Derece Mahkemesi Kararının Özeti

Danıştay İkinci Dairesinin 27/12/2021 günlü, E:2021/5789, K:2021/5258 sayılı bozma kararına uyularak verilen ... İdare Mahkemesinin temyize konu kararıyla.

Ankara Çankaya ilçe Emniyet Müdürlüğünce yapılan incelemeler sonucunda düzenlenen raporda; işletmenin açılacağı yerin 4.katta olması açısından kolaylıkla kontrol edebilecek bir yerde bulunmaması nedeniyle emniyet ve asayiş yönünden sakınca bulunduğu yolunda görüş belirtildiği, ancak işyerinin 4. katta olmasının tek başına güvenliğin sağlanamayacağının gerekçesi olmayacağı da dikkate alındığında ileri sürülen sebebin ilgili mevzuatta dayanağı olmayan, soyut ve davacıya ruhsat verilmemesini gerektirmeyecek mahiyette olduğu sonucuna ulaşıldığı;

bu durumda, emniyet güçlerinin asayişi sağlamakla görevli olduğu bölgelerde açılacak içkili lokantaların güvenlik ve asayiş açısından sakınca doğuracağı gibi soyut ve kolluk kuvvetlerinin etkinliğine aykırı beyan ve ifadelerin kişinin çalışma hakkının engellenmesine gerekçe olarak gösterilemeyeceğinden davacının bar faaliyet konulu işyeri ruhsatı verilmesi istemiyle yaptığı başvurunun reddine ilişkin dava konusu işlemde hukuka uyarlık görülmediği gerekçesiyle dava konusu işlem iptal edilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davalı idare tarafından; Çankaya İlçe Emniyet Müdürlüğünce "Bahse konu olan işyerinin 4. katta olduğundan genel güvenlik ve asayişin korunması açısından kolaylıkla kontrol edilebilecek bir yerde ve konumda olmadığının" bildirildiği ve ilgili mevzuat hükümleri dikkate alınarak tesis edilen dava konusu işlemin hukuka uygun olduğu ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN CEVABI

Cevap verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HAKİMİ: …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay İkinci Dairesince, Tetkik Hakiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı halinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.