Danıştay 2. Daire E.2024/858 K.2024/3276

Anılan kararın, davalı idare tarafından istinaf yoluyla incelenmesinin istenilmesi üzerine, ... Bölge İdare Mahkemesi ...İdari Dava Dairesince verilen ...günlü, E:..., K:... sayılı kararla, istinaf başvurusunun kabulü ile Mahkeme karanının kaldırılmasına ve davanın reddine kesin olarak karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi Kararının Özeti : Davacı tarafından, kesin olarak verilen Bölge İdare Mahkemesi kararının temyiz edilmesi üzerine ... Bölge İdare Mahkemesi .... İdari Dava Dairesinin temyize konu kararıyla; Dairelerince verilen kararın, 2577 sayılı Yasa'nın 46. maddesinde tahdidi olarak sayılan temyizi kabil kararlar arasında bulunmadığı ve kesin nitelikte olduğu gerekçesiyle temyiz isteminin reddine, işbu kararın tebliğ tarihini izleyen günden itibaren 7 (yedi) gün içinde Danıştay nezdinde temyiz yolu açık olmak üzere karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacı tarafından, dava konusu atama işlemin açıktan atama işlemi olmadığı, bu nedenle hakkında verilen kararın 2577 sayılı Kanun'un 46/1-(c) maddesi kapsamında bulunması nedeniyle uyuşmazlığın temyize tabi bulunduğu, ayrıca esas hakkında hukuka aykırılık iddialarına da yer verilmek suretiyle Bölge İdare Mahkemesi kararının bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN CEVABI

Cevap verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HAKİMİ : ...

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay İkinci Dairesince, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 17/2. maddesi uyarınca, davacının temyiz aşamasında duruşma yapılması yolundaki istemi yerinde görülmeyerek ve dosyanın tekemmül ettiği anlaşıldığından davacının yürütmenin durdurulması istemi hakkında bir karar verilmeksizin, Tetkik Hakiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge İdare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı halinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.