Danıştay 3. Daire E.2018/2749 K.2021/6596

Dava konusu istem: Davacı adına, alımlarının bir kısmını sahte faturalarla belgelendirdiği, bu alımlarına ait ödemelerin banka ve benzeri finans kurumları aracılığıyla düzenlenen belgelerle tevsik etmediği ve tek düzen hesap planına uymadığı yolunda saptamalar içeren vergi inceleme raporuna dayanılarak 2012 yılının Şubat, Mayıs, Temmuz ila Kasım dönemleri için re'sen salınan bir kat vergi ziyaı cezalı katma değer vergisi ile 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 353. maddesinin 1. ve 6. bendi ile mükerrer 355. maddesinin 4. fıkrası gereğince kesilen özel usulsüzlük cezalarının kaldırılması istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Davacının faturalarını kayıtlarına aldığı. Asfaltlama İnşaat Hafriyat İş Makinaları Sanayi ve Ticaret Limited Şirketi,. İnşaat Malzemeleri Metal Hırdavat ve Orman ürünleri Taşımacılık Sanayi ve Ticaret Limited Şirketi,. İnşaat Malzeme Metal Hırdavat ve Havalandırma Sanayi Ticaret Limited Şirketi, ve.

İnşaat Elektrik Makine Hırdavat ve Metal Sanayi Ticaret Limited Şirketi hakkındaki tespitler, düzenledikleri faturaların gerçek bir emtia teslimine dayanmadığını kanıtlayıcı mahiyette olduğundan yapılan tarhiyatta hukuka aykırılık bulunmadığı, harcamaların sahte veya muhteviyatı itibarıyla yanıltıcı faturalarla belgelendirilmesi, 213 sayılı Yasanın 353. maddesinin 1. bendinde özel usulsüzlük cezası kesilmesi gereken eylemler arasında gösterilmediğinden bu kapsamda kesilen cezanın maddenin öngörülüş amacına uygun düşmediği,

sahte faturalar nedeniyle gerçek bir ödemeden söz edilemeyeceğinden mükerrer 355. maddesinin 4. fıkrası uyarınca ceza kesilemeyeceği, tek düzen hesap planına uyulmadığından 353. maddenin 6. bendi uyarınca kesilen cezada ise hukuka aykırılık görülmediği gerekçesiyle tarhiyat ve tek düzen hesap planına uyulmaması nedeniyle kesilen özel usulsüzlük cezası yönünden dava reddedilmiş, diğer özel usulsüzlük cezaları ise kaldırılmıştır.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Davalı idarenin 11/07/2017 tarihinde Vergi Dava Dairesi kaydına giren dilekçe ekinde yer alan bilgi ve belgelerden, davacının 7020 sayılı Kanunun 2. maddesi kapsamında dava konusu vergi ve cezalar yapılandırdığı ve davadan feragat ettiği anlaşıldığından, istinaf başvurularına konu kararın sonucunu değiştirecek bir hüküm kurulmasında tarafların hukuki yararının bulunmadığı gerekçesiyle istinaf başvuruları hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Amacı ve kapsamı kesinleşmiş vergi borçlarının yapılandırılması olan 7020 sayılı Kanun hükümlerinin, yargılaması devam eden ve henüz kesinleşmemiş olan vergi ve cezalara uygulanamayacağı ileri sürülerek kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'ÜN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.