Danıştay 3. Daire E.2018/3963 K.2021/4235

Dava konusu istem: Davacı adına, takdir komisyonu kararlarına istinaden 2006 yılı için re'sen salınan bir kat vergi ziyaı cezalı gelir vergisi ile 2006 yılının Ekim ila Aralık dönemleri için re'sen salınan bir kat vergi ziyaı cezalı geçici verginin kaldırılması istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Davacı adına takdir komisyonu kararlarına dayanılarak yapılan tarhiyata lişkin ihbarnamelerin davacının bilinen adresine tebliğe çıkarıldığı ancak tebligat yapılamadığından ilanen tebligat yapıldığı anlaşılmakta ise de söz konusu ihbarnamelerin tebliğ edilemediği hususunun 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 102.maddesinin son fıkrasında belirtilen kişiler nezdinde tespit edilmediği, dolayısıyla ilanen tebliğ koşullarının oluşmadığı anlaşılan olayda tarhiyatın zamanaşımına uğradığı gerekçesiyle cezalı vergiler kaldırılmıştır.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusunun, Vergi Mahkemesi kararının kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacı adına takdir edilen matrah üzerinden yapılan tarhiyatta hukuka aykırılık bulunmadığı ileri sürülerek kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'İN DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.