Danıştay 3. Daire E.2018/4367 K.2021/5768

Dava konusu istem: Davacı şirket adına, üretimde kullandığı kalıpların satışından elde ettiği kazancını kayıt ve beyan dışı bıraktığı, aynı emtiayı haksız amortismana tabi tuttuğu ve kurumlar vergisi matrahının tespitinde gider veya maliyet olarak dikkate aldığı yolundaki tespitleri içeren vergi inceleme raporuna dayanılarak 2013 yılının Ekim-Aralık dönemi için re'sen salınan geçici vergi ile tekerrür hükümleri uygulanmak suretiyle artırılarak kesilen bir kat vergi ziyaı cezasının kaldırılması istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Dava konusu tarhiyatın, matrahı yönünden bağlı olduğu dayanağı kurumlar vergisi tarhiyatı Mahkemelerinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararıyla kaldırıldığından dayanağının kalmadığı gerekçesiyle cezalı vergi kaldırılmıştır.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusunun, usul ve hukuka uygun olduğu sonucuna varılan Vergi Mahkemesi kararını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

18/06/2013 tarihli Türkiye Odalar ve Borsalar Birliği Kapasite Raporu'na göre yıllık üretim kapasitesinin içinde mükellef şirket temsilcisinin ifade ettiği ve tutanak ekine alınan kalıpların hiçbirinin bulunmadığının rapor edildiği, 2013 yılında 1.670.242,79 TL maliyetli bir malı belgesiz sattığı halde amortisman ayırmak suretiyle itfa ederek haksız ve yersiz gider veya maliyet olarak dikkate alması sebebiyle yapılan tarhiyatta hukuka aykırılık bulunmadığı ileri sürülerek kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Şirketlerinin 2013 ve önceki yıllarda faaliyetleri ile alakalı kalıp olarak kullanılan ve ilgili yılda satışı yapılmayıp amortismana tabi iktisadi kıymet olarak kaydedilen emtiaların fabrikada bulunup bulunmadığına dair inceleme ve araştırma yapılmadığı, kayıt dışı herhangi bir satışlarının bulunmadığı, eksik inceleme üzerine salınan cezalı verginin hukuka aykırı olduğu belirtilerek istemin reddi gerektiği savunulmaktadır.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ…'NİN DÜŞÜNCESİ: Temyiz isteminin reddi ile kararın onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge İdare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.