Danıştay 3. Daire E.2018/5070 K.2021/3381

Dava konusu istem: Davacı adına, bir kısım mal alışlarını sahte faturalarla belgelendirmek suretiyle mahsuben haksız olarak iade alındığı yolundaki tespitleri içeren vergi inceleme raporu uyarınca 2007 yılının Temmuz ve Kasım dönemleri için re'sen salınan bir kat vergi ziyaı cezalı katma değer vergisi ile 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 353. maddesinin 1. bendi uyarınca kesilen özel usulsüzlük cezasının kaldırılması istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Dava konusu vergi ve cezalara ait ihbarnamelerin, 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun tebligata ilişkin hükümlerine göre tebliğ edilmesi gerekirken 7201 sayılı Tebligat Kanu'nu hükümleri uyarınca 25/12/2012 tarihinde kapıya yapıştırılmak suretiyle tebliğ edildiğinin anlaşıldığı olayda, en son 31/12/2008 tarihine kadar usulüne uygun şekilde davacıya tebliğ edilmeyen tarhiyatın zaman aşımına uğradığı gerekçesiyle vergi ve cezalar kaldırılmıştır.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusunun, usul ve hukuka uygun olduğu sonucuna varılan Vergi Mahkemesi kararının kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Tebligattaki amacın haberdar etmek olduğu, davacı şirketin bilinen adresinde bulunamaması nedeniyle vergi inceleme raporu uyarınca adına yapılan tarhiyata ilişkin düzenlenen ihbarnamelerin 7201 sayılı Tebligat Kanunu hükümleri çerçevesinde kapıya yapıştırmak suretiyle tebliğ edilmesinde hukuka aykırılık bulunmadığı ileri sürülerek kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'IN DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Vergi Dava Dairesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.