Danıştay 3. Daire E.2018/6857 K.2021/4581

Dava konusu istem: Davacı adına, … Gemi Donatım Sanayi ve Ticaret Limited Şirketi'nden alınamayan 2006 ve 2007 yıllarına ait muhtelif kamu alacağının tahsili amacıyla kanuni temsilci sıfatıyla düzenlenen … tarih ve … ile …; … tarih ve … takip numaralı ödeme emirlerinin iptali istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Dava konusu ödeme emirleri içeriği kamu borçlarıyla ilgili olarak asıl borçlu şirket adına düzenlenen ödeme emirlerinin tebliğ alındılarının bir kısmının Mahkemelerince verilen ara karara rağmen dosyaya sunulmadığı dolayısıyla bu ödeme emirleri yönünden ilanen tebliğin koşullarının oluştuğunun idarece kanıtlanamadığı, ödeme emirlerinin diğer kısmı ise 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun tebligata ilişkin hükümlerine uyulmaksızın 7201 sayılı Tebligat Kanunu uyarınca kapıya yapıştırılmak suretiyle tebliğ edildiğinden borcun şirket nezdinde kesinleştiğinden ve kanuni temsilciden tahsil edilebilir aşamaya gelindiğinden söz edilemeyeceği gerekçesiyle ödeme emirleri iptal edilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusunun, usul ve hukuka uygun olduğu sonucuna varılan Vergi Mahkemesi kararının kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Asıl borçlu şirket hakkında yapılan ilanen tebliğde hukuka aykırılık bulunmadığı, ödeme emrine karşı açılan davalarda ileri sürülebilecek 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun'da sayılan sınırlı itiraz sebeplerinin olayda mevcut olmadığı ileri sürülerek kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ … DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.