Danıştay 3. Daire E.2019/3137 K.2020/5339

Dava konusu istem: Davacı adına bir kısım hasılatını kayıt ve beyan dışı bıraktığı yönünde tespitler içeren vergi inceleme raporuna dayanılarak 2011 yılının Temmuz-Eylül, Ekim-Aralık dönemleri için re'sen salınan geçici vergi, 2011 yılının Ocak-Mart, Nisan-Haziran, Temmuz-Eylül dönemleri için hesaplanan geçici vergi üzerinden kesilen bir kat vergi ziyaı cezası ile aynı yılın Ekim-Aralık dönemi için hesaplanan geçici vergi üzerinden tekerrür hükümleri uyarınca artırılarak kesilen bir kat vergi ziyaı cezasının kaldırılması istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Dava konusu vergi ve cezaların matrahı yönünden bağlı bulunduğu kurumlar vergisi tarhiyatına karşı açılan davanın Mahkemelerinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararıyla reddedildiği ancak, mahsup süresi geçen geçici verginin aranmayacağı, davalı idarece tekerrür uygulamasına dayanak alınan cezaya ilişkin bilgi belge sunulamadığı gerekçesiyle geçici vergi ile vergi ziyaı cezasının tekerrüre isabet eden kısmı kaldırılmış, geçici vergi üzerinden kesilen bir kat vergi ziyaı cezaları yönünden ise dava reddedilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacının bir kısım hasılatını kayıtdışı bıraktığının hakkında düzenlenen vergi tekniği raporuyla somut olarak ortaya konulduğu ileri sürülerek kararın aleyhe olan hüküm fıkrasının bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'NUN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile temyize konu hüküm fıkrasının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen hüküm fıkrası usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri sözü edilen hüküm fıkrasının bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.