Danıştay 3. Daire E.2020/1819 K.2023/2307

Dava konusu istem: Davacı adına, gayrimenkul satışından doğan hasılatını kayıt ve beyan dışı bıraktığı yolundaki tespitleri içeren vergi tekniği raporuna atıfla düzenlenen vergi inceleme raporuna dayanılarak, 2013 yılının Şubat dönemi için re'sen salınan bir kat vergi ziyaı cezalı katma değer vergisinin kaldırılması istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Dava konusu tarhiyatın matrahı yönünden bağlı olduğu 2013 yılına ait gelir vergisi tarhiyatının Mahkemelerinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararıyla kaldırıldığı gerekçesiyle cezalı vergi kaldırılmıştır.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusunun, usul ve hukuka uygun olduğu sonucuna varılan Vergi Mahkemesi kararının kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacının ilgili arsada ... (...)’ın hak ve hisselerinin ¼’ünü, ... (...)’nin hisselerinin ise tamamını aldığı, bu hususun devamlılık gösterdiği ve bu faaliyetin ticari bir organizasyon içerisinde yapıldığının vergi tekniği raporuyla ortaya konulduğu dolayısıyla anılan rapora istinaden düzenlenen vergi inceleme raporu uyarınca yapılan tarhiyatta hukuka aykırılık bulunmadığı ileri sürülerek kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Anılan çamlık niteliğindeki arazinin sahibi olan ...’ın 1990 yılında vefat etmesi üzerine varislerine intikal ettiği, mirasçılardan ...’ın ¼ oranındaki hissesinin 2007 yılında alındığı ve 2013 yılında satıldığı dolayısıyla olayda zamanaşımının söz konusu olduğu, bir diğer mirasçı olan ...'nin hissesini tarafına vekâletname vermek suretiyle 2010 yılında ...’a sattığı, bir takvim yılı içinde birden fazla satış bulunmadığından verilen kararın hukuka uygunluk teşkil ettiği belirtilerek istemin reddi gerektiği savunulmaktadır.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'IN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.