Danıştay 3. Daire E.2020/2137 K.2022/4170

Dava konusu istem: Davacı tarafından, ihbarı nedeniyle tarafına ihbar ikramiyesi ödenmesi yolunda yapılan başvurunun reddine dair 09/12/2013 tarih ve 25099 sayılı işlemin iptali istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Davacının ihbarı üzerine ihbar edilen mükellef nezdinde herhangi bir inceleme ve tarhiyat yapılmadığı anlaşıldığından, ihbar ikramiyesi ödenmesi talebiyle yapılan başvurunun reddine ilişkin dava konusu işlemde hukuka aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle dava reddedilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusunun, usul ve hukuka uygun olduğu sonucuna varılan Vergi Mahkemesi kararının kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca reddine kesin olarak karar verilmiş, bu karara yöneltilen temyiz istemi ise ihbar ikramiyesi talebinin reddi yönündeki işlemin iptali istemiyle açılan davada Dairelerince kesin olarak verilen karara karşı temyiz yoluna başvuralamayacağı gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 48. maddesinin 6. fıkrası gereğince reddedilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davanın konusu 144.000 TL'yi aştığından karara karşı temyiz yoluna başvurulabileceği ileri sürülerek kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

İhbar ikramiyesi talebinin reddi işleminde hukuka aykırılık bulunmadığı belirtilerek istemin reddi gerektiği savunulmuştur.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'NUN DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile Vergi Dava Dairesi kararının temyiz isteminin reddine ilişkin kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.