Danıştay 3. Daire E.2020/2872 K.2023/3878

Dava konusu istem: Davacı adına, 2017 yılının Haziran ila Kasım ve 2018 yılının Ocak, Mart ila Mayıs dönemlerine ait katma değer vergisi ve gecikme faizinden oluşan kamu alacağının tahsili amacıyla düzenlenen … tarih ve … takip numaralı ödeme emrinin iptali istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Dava konusu ödeme emri içeriği 2017 yılının Haziran ila Kasım ve 2018 yılının Ocak, Mart ila Mayıs dönemleri için tahakkuk eden vergi, hesaplanan gecikme faizi ile kesilen vergi ziyaı cezasının, ... Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… ile … Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:.. sayılı kararlarıyla kaldırıldığı gerekçesiyle ödeme emri iptal edilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusunun, usul ve hukuka uygun olduğu sonucuna varılan Vergi Mahkemesi kararının kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Dava konusu ödeme emrinin davacıya 25/12/2018 tarihinde tebliğ edilmesine rağmen 25/01/2019 tarihinde açılan davanın süre aşımı yönünden reddi gerektiği, ödeme emrine dayanak kamu alacağı hakkında açılan davalarda taraflarınca istinaf yoluna gidildiği, dolayısıyla bu hususun işbu dava için bekletici mesele olarak kabul edilmesi gerektiği ileri sürülerek kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'IN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile Vergi Dava Dairesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.